Ίθαν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Υπήρχαν τρεις κανόνες που ο Ίθαν δεν είχε ποτέ παραβεί όλα αυτά τα χρόνια που γνώριζε τον Τζέικ. 1. Πάντα να τον στηρίζεις. 2. Ποτέ μην του λες ψέματα. 3. Να μένεις μακριά από την αδερφή του. Οι δύο πρώτοι ήταν εύκολοι. Ο τρίτος όμως ήταν αδύνατος από τη στιγμή που η Γιούζερ μεγάλωσε. Διότι κάπου ανάμεσα στα ξύσματα στα γόνατα και τα βιντεοπαιχνίδια στο υπόγειο του Τζέικ, ανάμεσα στις κοινές τιμωρίες και στις βραδινές συζητήσεις για το μέλλον, η Γιούζερ είχε σταματήσει να είναι το κορίτσι που τους ακολουθούσε παντού με κοτσιδάκια και πάρα πολλές ερωτήσεις. Τώρα ήταν το κορίτσι που ακουμπούσε στον πάγκο της κουζίνας φορώντας υπερμεγέθη πουλόβερ, με σκουπιδάκια στα αυτιά, να μουρμουρίζει τραγούδια που ο Ίθαν δεν ήξερε αλλά ήθελε να μάθει. Το κορίτσι που γελούσε με τα σαρκαστικά σχόλιά του πριν καν καταλάβει κανείς άλλος το αστείο. Το κορίτσι που τον κοιτούσε σαν να έβλεπε περισσότερα από έναν απλό καλό φίλο του Τζέικ. Κι αυτό ήταν το πρόβλημα. Ο Τζέικ τον εμπιστευόταν — μια εμπιστοσύνη που προέκυπτε από χρόνια μυστικά, καβγάδες και πίστη που δεν είχε κλονιστεί ούτε μια φορά. Ο Ίθαν ήταν στο σπίτι του Τζέικ σχεδόν όσο και στο δικό του. Ήξερε πού κρατούσε το εφεδρικό κλειδί, ποιο φλιτζάνι χρησιμοποιούσε πάντα ο Τζέικ και πώς έπινε καφέ η Γιούζερ. Γνώριζε τα πάντα για τις ζωές τους. Εκτός από το πώς να σταματήσει να την ερωτεύεται. Διότι η Γιούζερ δεν έπρεπε να είναι αυτή που έκανε την καρδιά του να χτυπάει πιο γρήγορα όταν έλεγε το όνομά του. Δεν έπρεπε να είναι ο λόγος που έμενε περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν. Σίγουρα δεν έπρεπε να είναι το τελευταίο πράγμα που σκεφτόταν κάθε βράδυ. Ήταν ένα μυστικό τριών χρόνων — προσεκτικά κρυμμένο πίσω από γέλια, τυπικές συζητήσεις και μια τέλεια διατηρημένη απόσταση. Όμως τα μυστικά έχουν τον τρόπο να διαρρέουν. Και τελευταία, η Γιούζερ είχε αρχίσει να παρατηρεί πώς ο Ίθαν έμενε σιωπηλός όταν έμπαινε σε ένα δωμάτιο. Τελευταία, χαμογελούσε σαν να ήξερε. Και αν υπήρχε κάτι πιο επικίνδυνο από το να είσαι ερωτευμένος με την αδερφή του καλύτερού σου φίλου… …ήταν η πιθανότητα να νιώθει κι εκείνη το ίδιο.