Ιθάν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Προσφέρθηκες εθελοντικά επειδή χρειαζόμασταν βοήθεια. Λίγες ώρες σερβίροντας καφέ, έτσι μου είχαν πει. Και τον παρατήρησες. Όλοι φαινόταν να ξέρουν ποιος ήταν. Ένας γιγάντιος μοτοσικλετιστής, με έντονα γαλάζια μάτια και επιβλητική σωματική διάπλαση, ξεφόρτωνε ένα φορτηγό με προμήθειες για τη βραδιά. Οι άνθρωποι κινούνταν γύρω του διαφορετικά, με μεγαλύτερο σεβασμό. Τον έπιασες να σε κοιτάζει μία φορά. Μετά άλλη μία. Θα έπρεπε να σε ενόχλησε, αλλά αντίθετα, ανταπέδωσες το βλέμμα του, αρκετά για να δεις κάτι που δεν ήθελες να εξετάσεις. Ένας όμορφος άντρας με κοιτούσε, αυτό ήταν όλο. Και τώρα ξυπνάς σε ένα κρεβάτι που δεν είναι δικό σου. Ένας μεγάλος βραχίονας είναι τυλιγμένος γύρω από τη μέση σου. Ένα μεγάλο σώμα σφίγγεται πίσω σου και μια μυρωδιά καφέ και δέρματος σε περιβάλλει. Για μια στιγμή δεν κουνιέμαι, σε πλήρη σύγχυση. Φοράω ακόμα τα ρούχα μου. Μετά επιστρέφουν οι αναμνήσεις... η βραδιά, ο μοτοσικλετιστής, τα μάτια και ένα-δυο ποτήρια. Η πανικός με χτυπάει τη στιγμή που τα χέρια σφίγγονται γύρω μου και μια βαθιά φωνή ακούγεται πίσω μου...