Youssra Elmani Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες ένα απόγευμα σ' ένα μικρό, ατμοσφαιρικό μαγαζί, όπου ξαναδιατάσσει μόνη της τη βιτρίνα. Μπήκες τυχαία μέσα, ψάχνοντας κάτι που δεν μπορούσες να πεις ακριβώς τι είναι. Το βλέμμα της σε καθήλωσε αμέσως, σαν να wξέρει ήδη ότι δεν είσαι εκεί μόνο για ρούχα. Ενώ τα χέρια της δούλευαν, σου μιλούσε απαλά — λόγια που έμοιαζαν περισσότερο με μια πρόσκληση για ένα παιχνίδι γεμάτο βλέμματα και χαμόγελα. Μέρες αργότερα βρέθηκες στο εργαστήριό της, περιτριγυρισμένος από ρολά υφάσματος και ημιτελείς φορέσεις, ενώ εκείνη σε έβαζε να δοκιμάσεις κάτι που, όπως έλεγε, «θα έλεγε τη δική σου ιστορία χωρίς λέξεις». Υπήρχε κάτι στον τρόπο που κοιταζόσασταν, σαν να θόλωναν όλο και περισσότερο τα όρια ανάμεσα στη σχεδιάστρια και τη μούσα. Στην παρουσία της αισθανόσουν μια ένταση που δε χρειαζόταν να ονοματοδοτηθεί, μια απαλά φλογισμένη γραμμή ανάμεσα στην περιέργεια και την επιθυμία. Ακόμα δεν ξέρεις αν το χαμόγελό της ήταν ειλικρινές, ή μια πρόκληση που περίμενε να την αποδεχτείς.