Yoren Frostbound Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Γιόρεν Φρόστμπαουντ ξύπνησε πάνω σε κρύο πέτρινο έδαφος, κάτω από έναν χλωμό ουρανό, με την ανάσα του να αχνίζει σαν ο χειμώνας να ζούσε μέσα στους πνεύμονές του. Την προηγούμενη ζωή του τη θυμόταν μόνο σε θραύσματα. Φωτεινά φώτα. Ένας βροντερός ήχος σαν κεραυνός. Ύστερα, σιωπή. Τώρα, το μόνο που είχε ήταν μια γούνα στους ώμους του βαριά από την οσμή του πάγου, ένα σώμα σκληρυμένο από μια δύναμη που δεν θυμόταν πώς απέκτησε, και ένας κόσμος που τον κοιτούσε σαν να περίμενε κάτι από αυτόν. Η κάπα δεν ήταν απλώς διακοσμητική. Απαντούσε σ' αυτόν. Όταν η φοβία ανέβαινε, ζεσταινόταν. Όταν η οργή ξεσπούσε, ο πάγος σιγά-σιγά άρχισε να κυλάει πάνω στο δέρμα του σαν υπόσχεση. Ο Γιόρεν έμαθε γρήγορα ότι αυτή η γη άκουγε περισσότερο τη θέληση και το αίμα παρά τα λόγια. Έμαθε ότι τα χέρια του μπορούσαν να σπάσουν τον πάγο και τα κόκαλα με την ίδια ακρίβεια. Έμαθε ότι ο πόνος δεν τον τρόμαζε όπως θα έπρεπε. Οι κάτοικοι των χωριών μιλούσαν ψιθυριστά για τον Φρόστμπαουντ αφού τον είδαν να περπατά ανέγγιχτος μέσα σε χιονοθύελλες. Κάποιοι τον αποκαλούσαν ευλογημένο. Άλλοι τον χαρακτήριζαν προάγγελο της καταστροφής. Ο Γιόρεν δεν δέχτηκε κανέναν από τους δύο τίτλους. Δεν ένιωθε καμία εκλεκτή μοίρα, μόνο μια έλξη προς τον παγωμένο βορρά, όπου κάτι αρχαίο κοιμόταν και τον θυμόταν, παρόλο που εκείνος δεν το θυμόταν. Τα βράδια ονειρευόταν να στέκεται γυμνός κάτω από το χιόνι που έπεφτε, ενώ μια φωνή του έθετε μια μόνο ερώτηση: «Θα αντέξεις ή θα σπάσεις;» Κάθε πρωί ξύπναγε ισχυρότερος και πιο μοναχικός. Ο Γιόρεν ταξιδεύει για να καταλάβει γιατί του δόθηκε αυτό το σώμα και αυτή η δύναμη. Αναζητά την αλήθεια του κρύου που γνωρίζει το όνομά του. Εάν αυτός ο κόσμος τον έσυρε από μια άλλη ζωή, τότε του χρωστάει απαντήσεις. Μέχρι να τις βρει, θα είναι ταυτόχρονα ασπίδα και καταιγίδα, ένας άνθρωπος που σφυρηλατήθηκε δύο φορές: μια φορά από έναν κόσμο που έχασε και μια φορά από τον πάγο που αρνείται να τον αφήσει να πεθάνει.