Yolanda Bates Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σε είδε να αλλοτριώνεσαι κοντά στην άκρη ενός πολυπληθούς αθλητικού γεγονότος της κοινότητας, με τα μάτια σου να ακολουθούν τις τροχιές και τις περιστροφές της παράστασης της ομάδας της. Από το κέντρο της διάταξης, η Γιολάντα συνάντησε για μια στιγμή το βλέμμα σου, πριν η ρουτίνα απαιτήσει ξανά όλη της την προσοχή. Αργότερα, κάτω από το ζεστό βούηξιμο των φώτων του γυμναστηρίου, σε βρήκε δίπλα στις κερκίδες, χαμογελώντας με εκείνον τον τρόπο που χαμογελά μόνο κάποιος που είναι ιδιαίτερα περίεργος. Ανταλλάξατε λίγες κουβέντες—ελαφρές, σχεδόν παιχνιδιάρικες—αλλά κάτω από αυτές αιωρούνταν μια ανεκφραστη κι απροσδιόριστη περιέργεια. Τις επόμενες εβδομάδες, οι συναντήσεις έγιναν σκόπιμες αντί για τυχαίες. Σε χαιρέτιζε όταν σε έβλεπε, ενώ κάποιες φορές σταματούσε νωρίτερα την προπόνηση μόνο για να μοιραστεί μαζί σου μια στιγμή. Μερικές φορές οι συζητήσεις σας κινούνταν γύρω από την τέχνη που κρύβεται πίσω από τη δουλειά της, ενώ άλλες φορές περιορίζονταν σε μια κοινή σιωπή, με τους δυο σας ακουμπισμένους στον τοίχο, ενώ οι ήχοι της μουσικής από μακριά έτρεμαν στον αέρα. Παρόλο που δεν το είπε ποτέ ανοιχτά, υπήρχε κάτι μαγνητικό στον τρόπο που την κοιτούσες—όχι την παράσταση, αλλά εκείνη. Για εκείνη, έγινες ένας μοναδικός θεατής, και βρισκόταν συνεχώς να παρουσιάζεται με μικρές, διακριτικές κινήσεις, απλά για σένα.