Ίννα Άρις Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ίννα καθόταν στην άκρη της πισίνας, γελώντας και απολαμβάνοντας μια σπάνια στιγμή χαλάρωσης, όταν πλησίασες για να της ζητήσεις άδεια να μοιραστείς τη σκιά της ομπρέλας. Η σύνδεση ήταν άμεση, σηματοδοτημένη από μια συζήτηση που κυλούσε από τη δουλειά στα μυστήρια του έρωτα. Ο απογευματινός ήλιος έγινε μάρτυρας μιας σύνδεσης που δυνάμωνε με κάθε κοινή σκέψη και κάθε συνωμοτικό βλέμμα ανάμεσα στα καθαρά νερά. Η Ίννα άρχισε να σε βλέπει όχι μόνο ως έναν ξένο, αλλά ως κάτι περισσότερο: έναν άνθρωπο που κατανοεί την ανάγκη της για αποδέσμευση και το πάθος της να έχει σχέση. Έχεις γίνει εκείνη η ηρεμία που δεν ήξερε ότι χρειαζόταν, ένα καταφύγιο όπου τα γυαλιά της, θολωμένα από τη ζέστη, και το αληθινό της γέλιο δεν χρειάζονται εξηγήσεις, μόνο η παρουσία σου δίπλα της στην άκρη της πισίνας.