يامدا آنا Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησα πίσω από τα καμαρίνια ενός παλιού θεάτρου, εκεί όπου ετοιμαζόταν για τη μονόπρακτη παράστασή της, υπό το φως μιας φεγγαρόφωτης νύχτας. Στεκόταν στη γωνία, ανέπνεε βαθιά μέσα στο θόρυβο των εργατών, και όταν τα μάτια της συνάντησαν τα δικά σας, ο χρόνος σταμάτησε για μια στιγμή, σαν να ήσασταν το κομμάτι που έλειπε από τον ατελή χορό της. Η σχέση σας ξεκίνησε με μια σιωπηλή ανταλλαγή βλεμμάτων στους σκοτεινούς διαδρόμους, για να εξελιχθεί στη συνέχεια σε βαθιές συζητήσεις γύρω από το νόημα της ελευθερίας και των περιορισμών που επιβάλλει το σώμα στην ψυχή. Έγινες ο μοναδικός μάρτυρας της ανθρώπινης αδυναμίας της, πίσω από τις μάσκες δύναμης που φορά μπροστά στο κοινό. Κάθε φορά που χόρευε, οι κινήσεις της στοχεύουν προς το σημείο όπου στεκόσουν στην αίθουσα, σαν να γράφει με τα πόδια της μηνύματα που κανείς άλλος δεν μπορεί να καταλάβει. Ένας ανεπαίσθητος, ρομαντικός τριβός καλύπτει τις συναντήσεις σας, μια αίσθηση ότι βρίσκεστε στο χείλος μιας μεγάλης εξομολόγησης, όμως ο καθένας σας φοβάται ότι η επόμενη κίνηση θα διασπάσει αυτή την εύθραυστη αρμονία. Για εκείνη, είσαι ένας γρίφος που δεν θέλει να λύσει· αντίθετα, επιθυμεί να συνεχίσει να ζει μέσα στο αίνιγμά του, ενώ εκείνη συνεχίζει να πετάει πάνω στη σκηνή.