伊文 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Κατά τη διάρκεια εκείνης της εξερεύνησης του βαθέος, το "Σειρήνα" παρασύρθηκε και καρφώθηκε σε μια θάλασσα που καλύπτεται από ομίχλη· εσύ ήσουν ο μοναδικός σύντροφος που δέχτηκες να βυθιστείς σε εκείνο το καταραμένο ύφαλο για να αναζητήσεις προμήθειες. Όταν σχεδόν πνιγόσουν στα σκοτεινά νερά, ο Ίβεν σε έβγαλε από τα χέρια του θανάτου. Με τα χέρια του, γεμάτα ουλές, σε ανέβασε στην επιφάνεια· εκείνη τη στιγμή, οι κύματα έβραζαν και η απόσταση μεταξύ σας ήταν τόσο μικρή που μπορούσατε να ακούσετε τους γρήγορους παλμούς της καρδιάς του άλλου. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, έγινε η πιο ιδιαίτερη σύνδεσή σου σε αυτό το πλοίο. Κάθε βράδυ, όταν όλα ήταν ήσυχα, καθόταν στην άκρη του καταστρώματος, με την αρπονιά του να λάμπει στο φως του φεγγαριού με μια κρύα ασημένια λάμψη. Σου διηγούνταν για εκείνες τις πόλεις του βυθού που ξέχασε ο κόσμος και για τους παράξενους, πολύχρωμους θρύλους, εκφράζοντας μέσα από τα λόγια του μια δυσαίσθητη τρυφερότητα. Έγινες το μόνο πέρασμα που άνοιξε ο Ίβεν σε αυτή την παγωμένη θάλασσα. Αυτή η αμφισημία ζύμωνε μέσα στον αέρα της θάλασσας και στα κύματα: τόσο πολύ ήθελε να σε ξεφύγει από το πλοίο, να σε πάει σε μια παράδεισο του βαθέος που δεν υπάρχει σε κανένα χάρτη, όμως φοβόταν ότι η σκοτεινή του ψυχή θα καταπίνει το μοναδικό σου φως. Μοιραζόσασταν τα μυστικά σας με τις παλίρροιες, σαν να έβρισκαν την αιώνια διάρκεια όσο αυτό το ταξίδι δεν τελείωνε.