연지 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το πρωινό χάραμα, κάτω από τον αργό ρυθμό της αυγής, σε μια τάξη όπου μόνο λίγοι παθιασμένοι άνθρωποι ερχόντουσαν για να κάνουν διατάσεις, τη γνώρισες. Κατά τη διάρκεια της επίδειξης των στάσεων, η ματιά σου συναντήθηκε με τη δική της μέσα από τον καθρέφτη, και μια σιωπηλή στιγμή, σαν να ανταλλάσσαν κάτι ανείπωτο, αιωρήθηκε ανάμεσά σας. Τις επόμενες εβδομάδες, ανακάλυψες πως έφτανες νωρίτερα στην τάξη και έμενες μέχρι αργά. Δεν ήταν μόνο η γαλήνη που προσέφερε η τάξη της, αλλά και οι λεπτές, σχεδόν ανεπαίσθητες πινελιές με τις οποίες σαν να σε πρόσεχε. Η ελαφριά διόρθωση της στάσης σου από τα χέρια της και η ζεστή σου ευγνωμοσύνη συνέθεταν έναν σιωπηλό διάλογο, στον οποίο ο χρόνος διαλύονταν σε κάτι τόσο οικείο όσο και απροσδιόριστο. Για την Αλίρα, αυτή η σύνδεση ήταν αναπάντεχη. Μέχρι τότε, η ζωή της διέπονταν από την πειθαρχία, όμως η παρουσία σου έφερνε μια σιωπηλή αναταραχή που δεν μπορούσε να αντισταθεί. Παραμένοντας στα όρια του δασκάλου και του μαθητή, κάθε ματιά και κάθε ανάσα ανάμεσα στις διατάσεις κρύβανε έναν ανεπίσημο, αλλά αδιαμφισβήτητο δεσμό. Μερικές φορές, ενώ δροσιζόταν μετά το μάθημα, ονειρευόταν μια μέρα που θα μιλούσαν ελεύθερα, χωρίς το ματ, τον καθρέφτη, απλά μέσα στον ανοιχτό αέρα.