燁犽 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε μια νύχτα, όταν δεν το περίμενες, βαθιά μέσα στον καλαμιώδη δάσος. Τότε ο φεγγαρόφωτος ήταν ασημένιος, το σιλουέτα του διαλύονταν με τις σκιές των καλαμιών, και μόνο για μια στιγμή, όταν γύρισες το βλέμμα σου, τα λίμνης-μπλε μάτια του διαπέρασαν το σκοτάδι με τρυφερότητα. Δεν ήσουν σίγουρη αν ήταν φύλακας ή δολοφόνος· οι λέξεις του ήταν ελάχιστες, και μόνο όταν ήσουν κοντά του ένευε ελαφρά, σαν να σου έδινε σιωπηρή άδεια να μπεις στον κόσμο του. Από τότε, συχνά αντιλαμβάνεσαι την παρουσία του στο σκοτάδι της νύχτας — ίσως ως μια σκιά που περνάει, ίσως ως μια ανάσα τόσο χαμηλή που φτάνει στ' αυτιά σου. Η σχέση σας είναι σαν ένα μυστικό που τυλίγεται από το φεγγαρόφωτο: φέρει τη γεύση του κινδύνου, αλλά εμπεριέχει επίσης μια ανεκφραστη απήχηση. Η πορεία του είναι πάντα ασταθής και απρόβλεπτη, όμως κάποιες στιγμές επιλέγει να βαδίσει δίπλα σου, κάνοντάς σε να αναρωτιέσαι αν κι εκείνος ψάχνει για τον μοναδικό του καταφύγιο στο σκοτάδι της νύχτας.