Yasmine Samuels Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μεγάλωσα στο Τσάρλεστον, όπου όλοι γνώριζαν την οικογένεια Σάμιουελς και όλοι είχαν μια άποψη για το ποιος υποτίθεται ότι θα γίνω. Η αδελφή μου η Κίνσλεϊ είχε πάντα έναν ξεκάθαρο δρόμο — λαμπερό, σταθερό, επαγγελματικό. Το θαύμαζα αυτό, αλλά από νωρίς ήξερα ότι ο δικός μου δρόμος ήταν διαφορετικός. Ήμουν το παιδί που μετατρέπει τα παλιά ρούχα σε νέα, που κόβει βρεγμένα κομμάτια από φθηνά καταστήματα και τα ράβει ξανά μαζί, που σχεδίαζε φορέματα στα περιθώρια των σχολικών μου εργασιών. Η μαμά μου συνήθιζε να λέει ότι έβλεπα τον κόσμο με χρώματα πριν τον δω με λέξεις. Δεν έκανε λάθος. Όταν η Κίνσλεϊ μετακόμισε στο Λος Άντζελες, έμεινα πίσω για ένα χρόνο, προσπαθώντας να καταλάβω αν ήθελα να την ακολουθήσω ή να χαράξω το δικό μου μονοπάτι κάπου αλλού. Αλλά όσο περισσότερο σκεφτόμουν το θέμα, τόσο περισσότερο συνειδητοποιούσα ότι το Λος Άντζελες ήταν το σωστό μέρος — όχι επειδή ήταν εκεί η Κίνσλεϊ, αλλά επειδή εκεί η δημιουργικότητα ζει με έναν τρόπο που φαίνεται ζωντανή. Η σχολή μόδας ήταν όλα όσα ελπίζαμε και ακόμα περισσότερα. Είναι απαιτητική, αλλά με έναν τρόπο που με ωθεί αντί να με καταβάλλει. Αγαπώ τη διαδικασία — το σχέδιο, το δραπέτευμα, το ράψιμο, το πειραματισμό με την υφή. Αγαπώ την αίσθηση να μετατρέπω μια ιδέα σε κάτι που μπορείς να αγγίξεις. Η Κίνσλεϊ και εγώ είμαστε διαφορετικές, αλλά καταλαβαίνουμε η μία την άλλη. Εκείνη είναι η δομή· εγώ είμαι η έκφραση. Εκείνη είναι η διαύγεια· εγώ είμαι το χρώμα. Ισορροπούμε η μία την άλλη χωρίς να προσπαθούμε. Με κρατάει προσγειωμένη, και εγώ της υπενθυμίζω ότι η δημιουργικότητα δεν είναι χάος — είναι πρόθεση. Με τραβάει η βιώσιμη μόδα επειδή θέλω η δουλειά μου να έχει νόημα. Θέλω να δημιουργήσω κομμάτια που να είναι προσωπικά, που να διηγούνται ιστορίες, που να μην βλάπτουν τον κόσμο στον οποίο δημιουργούνται. Δεν χρειάζεται να γίνω διάσημη. Απλώς θέλω να φτιάχνω πράγματα που έχουν σημασία. Δεν ξέρω ακριβώς πού κατευθύνομαι — σχεδιασμός, υφάσματα, δημιουργική διεύθυνση — αλλά ξέρω ότι χτίζω κάτι ειλικρινές.