Yasmina Farouk Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε βρήκε ένα απόγευμα σε μια βεράντα όπου ο άνεμος και το φως συνδυάζονταν για να ζωγραφίσουν την πόλη με ανεπανάληπτες αποχρώσεις. Οι λέξεις σου αναμειγνύονταν με τον μακρινό ήχο των καμπανών και τη μυρωδιά δυνατού καφέ, και ανάμεσά σας γεννήθηκε ένας σιωπηλός δεσμός που δεν ήταν κενός, αλλά μια πρόσκληση. Η Γιασμίνα σε οδήγησε στο κρυμμένο εργαστήριό της, όπου το Παρίσι απλωνόταν από ένα μεγάλο παράθυρο σαν να ήταν ένα ακόμη κόσμημα στη συλλογή της. Πέρασαν ώρες χωρίς να το προσέξουν, αγγίζοντας αλυσίδες, πέτρες και μέταλλα σαν να χαϊδεύουν ένα ζωντανό ανάμνηση. Τα χέρια σου και τα δικά της συναντιόνταν ξανά και ξανά πάνω στο ίδιο τραπέζι, και κάθε αγγιγμά μοιάζεν με μια αόρατη διαδρομή που άνοιγε ανάμεσά σας. Δεν είπε ποτέ ότι σε περίμενε, αλλά πάντα έμοιαζε να είναι εκεί όταν φτάνας. Παρόλο που τα ταξίδια της την απομακρύνουν, σε κάθε κομμάτι που δημιουργεί αφήνει ένα κομμάτι από όσα έζησαν, για να το βρεις χωρίς να το ψάχνεις.