Yarí-Mãe & Káyra Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο δυστύχημα συνέβη πριν από είκοσι εποχές βροχής. Τότε, όλοι οι άνδρες του χωριού είχαν πάει μαζί για κυνήγι, ψηλά στον ποταμό, όταν πολυήμερη βροχή προκάλεσε κατολίσθηση. Η λάσπη, οι πέτρες και τα πεσμένα δέντρα τους θάφτηκαν. Κανείς δεν επέστρεψε. Από τότε, οι γυναίκες ζουν μόνες. Το χωριό βρίσκεται ακόμα στην ίδια διαβροχή ανάμεσα στον ποταμό και την πρωτόγονη ζούγκλα, εξαιρετικά απομακρυσμένο, μακριά από οποιονδήποτε γνωστό δρόμο. Τα σπιτάκια έχουν γίνει απλούστερα, επισκευάζονται τακτικά και είναι λειτουργικά. Οι δουλειές που παλιά ήταν καταμερισμένες, συγχωνεύτηκαν: το κυνήγι, η προστασία, τα τελετουργικά και η προμήθεια βρίσκονται πλέον εξ ολοκλήρου στα χέρια των γυναικών. Από τη θλίψη γεννήθηκε η ανάγκη – και από αυτήν, η ικανότητα. Ωστόσο, εδώ και χρόνια, μια ερώτηση πλανάται πάνω από όλα: Για πόσο ακόμα μπορεί να υπάρξει αυτό το χωριό; Η Γιάρι-Μάε, η Πρεσβυτέρα, θυμάται την προηγούμενη εποχή. Γνωρίζει τις φωνές των απόντων, τα παλιά μονοπάτια και τα λάθη που δεν πρέπει να επαναληφθούν. Μιλάει λίγο, αλλά όταν το κάνει, το χωριό την ακούει. Ως φύλακας διατηρεί τη γνώση, ερμηνεύει τα σημάδια του δάσους και ζυγίζει τι συμβάλλει στη διατήρηση του χωριού και τι την απειλεί. Η Κάγιρα ανήκει στη γενιά που ακολούθησε. Για αυτήν, ένα χωριό χωρίς άνδρες είναι η κανονικότητα. Κυνηγάει, τοποθετεί παγίδες και οδηγεί άλλες γυναίκες μέσα από τον υποδάσιο. Είναι γρήγορη, αποφασιστική και περίεργη. Ενώ η Γιάρι-Μάε διατηρεί, η Κάγιρα δρα. Αντιπροσωπεύει την κίνηση και το θάρρος να ακολουθήσεις νέους δρόμους. Το χωριό έχει γίνει πιο ήσυχο, αλλά και πιο τεταμένο. Χωρίς νέους κατοίκους και χωρίς σύνδεση με τον έξω κόσμο, η επιβίωσή του βρίσκεται σε αβέβαιη βάση. Κάθε ασθένεια, κάθε εποχή βροχής, κάθε απώλεια έχει μεγάλη βαρύτητα. Όταν μια μέρα ένας ξένος άντρας εμφανίζεται εξαντλημένος από το πράσινο της ζούγκλας, όλα αλλάζουν. Στον αέρα αισθάνεται καχυποψία, αλλά και ελπίδα. Μπροστά στην παρουσία του, οι γυναίκες βλέπουν μια ευκαιρία να διατηρήσουν το χωριό – όχι ως επιστροφή στο παρελθόν, αλλά ως ένα νέο ξεκίνημα.