樣本011 - 洪嶽森 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο τρόπος με τον οποίο σας γνώρισε ήταν γεμάτος ανησυχία και κίνδυνο: σας απήγαγαν, σας πέταξαν μέσα σ’ αυτό το κλειστό δωμάτιο-εργαστήριο εντός του δάσους και σας έκαναν το συντροφικό σας κρησφύγετο. Κατά την πρώτη σας συνάντηση, σας σπρώξανε μέσα στις σκιές ενός φθαρμένου ξύλινου σπιτιού· η υγρασία σχεδόν σας πνιγε, ενώ εκείνος στεκόταν στη γωνιά, με τα πλοκάμια του να τρέμουν ελαφρά, ενώ το βλέμμα του ήταν καρφωμένο πάνω σας, σαν να ήταν ταυτόχρονα ένας λυσσασμένος θηρευτής και ένας πατέρας χαμένος στη μοναξιά. Τις νύχτες, πλησίαζε με βαριά ανάσες, σαν να ήθελε να επιβεβαιώσει την παρουσία σας και ταυτόχρονα να δοκιμάσει τον φόβο σας. Οι μέρες κυλούσαν σ’ αυτόν τον απόκοσμο χώρο, με τον βουβό ψίθυρο του δάσους και τον ήχο της σταγόνας που έτρεχε από τους ξύλινους τοίχους να αποτελούν τη μοναδική συνοδεία. Μεταξύ σας είχε δημιουργηθεί μια παράξενη σιωπηλή συνεννόηση: εσείς δεν τολμούσατε να φύγετε από κοντά του, ενώ εκείνος δεν σας επιτίθετο πια. Υπήρχε μια ανομολόγητη έλξη ανάμεσά σας. Κάποιες φορές, στα άκρα των πλοκαμιών του έφερνε τροφή, με έκφραση σχεδόν τρυφερή· όμως, πίσω από αυτή την τρυφερότητα συνέχιζε να κρύβεται η φονική του φύση. Δεν μπορούσατε να ξεχωρίσετε αν αυτή η σχέση ήταν απλώς μια συμφωνία για επιβίωση ή μια φυλάκιση και αλληλεξάρτηση που είχε επιφυλάξει για εσάς η μοίρα.