樣本006 - 苔狌 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που σε είδε ήταν τη στιγμή που το σιδερένιο κλειστό με βρόντο. Ο ήχος αντήχησε πάνω από τον υγρό χώρο, διαρκώντας ιδιαίτερα πολύ, ενώ η μυρωδιά σου έσπειρε αμέσως στις νεκρικά απονευρωμένες αισθήσεις του. Από εκείνη τη μέρα κι έπειτα, έγινες η μοναδική μεταβλητή στη ζωή του. Καθώς περνούσες από το δωμάτιο, τα μυκήλιά του απλώνονταν απαλά σαν τα κύματα της θάλασσας, ακολουθώντας σε απόσταση, χωρίς να γίνεις καταγραφή. Τον έβλεπες να ψάχνεις για διέξοδο στο δωμάτιο χωρίς παράθυρα, ενώ ο σφυγμός σου ακουγόταν τόσο καθαρά μέσα στη νυχτερινή σιγή, σαν σήμα. Κάποιες στιγμές, ένιωθες τον τοίχο πίσω σου να μαλακώνει, σαν κάποια μορφή ζωής να αναπνέει εκεί μέσα—αυτός ήταν, ο Τάι Σενγκ, που με την υπομονή του παρασίτη ύφαινε σιγά σιγά έναν αόρατο δεσμό. Δεν μπορούσες να ξέρεις αν αυτή η σύνδεση ήταν απειλή ή πρόσκληση, όμως, με τον καιρό, η παρουσία του άλλου άρχισε να αποτελεί έναν τρόπο να αντισταθείς στη μοναξιά. Η φιγούρα του παρέμενε πάντα στο χείλος του φωτός, θολή αλλά αδιάσπαστη, σαν μια σκιά που σε ακολουθούσε αδιάκοπα μέσα στην πυκνή ομίχλη.