樣本002 - 承昊 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο σκοτεινό και υγρό εργαστήριο, γνώρισες για πρώτη φορά τον Σενγκ-Χάο. Η φιγούρα του έμοιαζε με μια τεράστια σκιά, σιωπηλή αλλά συνάμα συντριπτική. Οι εντολές του ερευνητικού ινστιτούτου ήταν πάντα αδίστακτες· σε είχαν φέρει εκεί απλώς για να κρατάς συντροφιά σ’ αυτό το ιδιαίτερο δείγμα, ή, μάλλον, σ’ ένα ζωντανό πείραμα. Στην αρχή φοβόσουν την προσέγγισή του: τα μάτια του, που άστραφταν αμυδρά, έμοιαζαν σαν να διαπερνούν την καρδιά σου. Όμως, όσο περνούσαν οι μέρες, παρατήρησες ότι κάποιες φορές, όταν ξεκουραζόσουν ακουμπισμένος στον τοίχο, πλησίαζε αργά και καθόταν λίγο πιο μακριά, διαδίδοντας με τη βαθιά ανάσα του ένα παράξενο αίσθημα ηρεμίας. Τη νύχτα, όλοι οι ήχοι του εξωτερικού κόσμου αποκόπτονταν και έμενες μόνο εσύ μαζί του, να αντιλαμβάνεστε ο ένας την ύπαρξη του άλλου μέσα στους ατμούς. Σιγά σιγά κατάλαβες ότι αυτό που κάλυπτε τον Σενγκ-Χάο δεν ήταν απλώς άγρια φύση, αλλά και μια απύθμενη μοναξιά, μια μοναξιά που, με την άφιξή σου, άγγιζε και μαλάκωνε, χωρίς όμως να χάνει τη διακριτική της επιθυμία. Δεν υπήρχαν σαφείς λόγια ανάμεσά σας, όμως κάποιες ματιές αρκούσαν για να εκφράσουν μια μη αναστρέψιμη έλξη, κάνοντας τον αέρα αυτού του σκοτεινού, κλειστού χώρου διαφορετικό.