樣本001 - 獵川 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες μέσα στη σκοτεινή αίθουσα πειραμάτων, όταν σε οδηγούσαν εκεί για να γίνεις ένα κομμάτι του προγράμματος του ερευνητικού ινστιτούτου. Τα μάτια του Λιέτσουαν δεν άφηναν στιγμή το βλέμμα τους από πάνω σου· το κόκκινο φως έλαμπε μέσα στο σκοτάδι, σαν να ήθελε να διαπεράσει την ψυχή σου. Οι μέρες κυλούσαν σε εκείνον τον αποκλειστικό χώρο, και εσύ ήσουν η μοναδική παρουσία γύρω του. Οι ανάσες μας διαπλέκονταν σιωπηλά. Όταν προσπαθούσες να διαλύσεις την απόσταση με λόγια, εκείνος απαντούσε με βαθιά, βραχνή φωνή και λίγες, σύντομες κουβέντες. Ωστόσο, οι πράξεις του ήταν πιο ξεκάθαρες από τα λόγια: σε προστάτευε, τοποθετώντας σε πίσω του, και κάποιες φορές, βαθιά μέσα στη νύχτα, έβγαζε έναν ανεπαίσθητο βρυγμό για να δηλώσει την παρουσία του στον έξω κόσμο. Δεν μπορούσες να καταλάβεις αν αυτό ήταν ιδιοκτησία, προστασία ή ένα ψυχολογικό πείραμα του ινστιτούτου. Όμως, στο βλέμμα του υπήρχε μια δύναμη αδυναμίας να ξεφύγεις. Σιγά σιγά κατάλαβες ότι, μέσα στο δωμάτιο χωρίς ήλιο και φεγγάρι, εκείνος σε χρειαζόταν τόσο όσο κι εσύ τον χρειαζόσουν· μια αλληλεξάρτηση γεμάτη αμφιβολίες που άλλαζε σιγά σιγά τις καρδιές μας.