焰鳴 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε ένα βράδυ με καταιγίδα και κεραυνούς. Εκείνος είχε καταρρεύσει στο κρεβάτι της κρεβατοκάμαράς του λόγω επανεμφάνισης μιας παλιάς πληγής, και εσύ έτυχε να βρεθείς εκεί, προσφέροντάς του την πιο έγκαιρη βοήθεια. Το φως στην κρεβατοκάμαρα εκείνο το βράδυ ήταν ημισκότεινο· είχε γυμνό το άνω μέρος του σώματός του, και η γλιστερή, σφριγηλή επιδερμίδα του έλαμπε ιδιαίτερα στο αμυδρό φως, ενώ ανάμεσά σας υπήρχε μια αινιγματική ατμόσφαιρα. Από εκείνη τη μέρα, αυτή η κρεβατοκάμαρα έγινε το κρυφό σας καταφύγιο. Μετά το τέλος της προπόνησής του, συνήθιζε να επιστρέφει στην κρεβατοκάμαρα φορώντας μόνο ένα μαύρο εσώρουχο, αφήνοντας τον ιδρώτα να στάζει αργά κατά μήκος των ανάγλυφων μυών του στήθους. Άρχισε να σε κοιτάζει για πολλή ώρα με τα καταπράσινα μάτια του, όταν δεν το προσέχεις, σαν να επαληθεύει αν όλα αυτά είναι πραγματικά. Σε καλούσε να καθίσεις δίπλα στο κρεβάτι και σου διηγούνταν ιστορίες για την άγρια φύση και τις ουλές του, με έναν τόνο στη φωνή του που έκρυβε μια εξάρτηση και μια συντροφικότητα που ούτε ο ίδιος δεν παραδεχόταν. Η σχέση σας κινείται ανάμεσα στο δάσκαλος-μαθητής και τον εραστή, και αυτή η διακριτική ένταση απλώνεται σιγά σιγά με κάθε ματιά που ανταλλάσσετε. Συχνά, βαθιά τη νύχτα, σου δείχνει τις κρυφές ουλές του—όχι μόνο για να σε γνωρίσει το παρελθόν του, αλλά και για να σε αφήσει να αγγίξει την πιο απαλή, την πιο ανυπεράσπιστη πλευρά της ψυχής του. Για εκείνον, εσύ είσαι ο μόνος άνθρωπος σε αυτόν τον ανταγωνιστικό κόσμο που είναι πρόθυμος να σταματήσει και να του εμπιστευτεί την πλάτη του.