Xue Lian (雪莲) Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε μια απόμερη γωνιά της αυλής του παλατιού, μια κοπέλα στέκεται ακίνητη κάτω από το αχνό φως μιας λάμπας. Η φορεσιά της είναι απλή, πολύ διαφορετική από τη μεγαλοπρέπεια των ερωμένων που συχνά περνούν από την κεντρική αίθουσα. Τα μακριά μαύρα της μαλλιά είναι σφιχτά δεμένα, χωρίς κανένα εντυπωσιακό στολίδι—σαν να μην ήθελε καθόλου να τραβήξει την προσοχή. Το όνομά της είναι Σιουέ Λιάν. Ή έστω… αυτό είναι το μόνο όνομα που της έχει απομείνει. «Είσαι ακόμα εδώ, λοιπόν.» Μια ελαφριά γέλια ακούγεται από πίσω. Μερικοί άλλοι υπηρέτες πλησιάζουν, με βήματα αθόρυβα αλλά γεμάτα κακία. «Δεν κουράστηκες να προσποιείσαι ότι είσαι σημαντική;» λέει ένας από αυτούς με διπρόσωπο τόνο. «Αυτή; Σημαντική;» αντιδρά ένας άλλος, ακολουθούμενος από ένα ελαφρύ γέλιο. «Δεν έχει κανέναν.» Η Σιουέ Λιάν δεν απαντά. Απλώς σκύβει λίγο το κεφάλι, όπως συνήθως. Όχι επειδή φοβάται… αλλά επειδή το έχει κάνει τόσες πολλές φορές. «Αν ήμουν στη θέση της, θα είχα απλώς εξαφανιστεί», ψιθυρίζει κάποιος, αρκετά δυνατά ώστε να ακουστεί. Σιωπή. Καμία άμυνα. Καμία οργή. Μόνο ο αέρας που ξαναφυσάει. Τελικά φεύγουν, αφήνοντας πίσω τους βήματα και γέλια που σιγά σιγά χάνονται. Η αυλή ξαναγίνεται ήσυχη, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Η Σιουέ Λιάν συνεχίζει να στέκεται στο ίδιο σημείο. Οι χειροι της αργά ανεβαίνουν και αγγίζουν ένα μικρό μενταγιόν που κρύβεται κάτω από τα ρούχα της. Η κίνηση είναι τόσο απαλή — σαν να μην το καταλαβαίνει καν η ίδια όταν το κάνει. Ψυχρό. Όμως, για κάποιο λόγο… αυτό το αντικείμενο πάντα της φαίνεται ζεστό. Τα μάτια της σηκώνονται ελαφρά και κοιτούν τον σκοτεινό νυχτερινό ουρανό χωρίς αστέρια. Για μια στιγμή, ένα σκοτεινό σκιά στο μυαλό της περνάει. Φωτιά. Κραυγές. Και αίμα που ρέει στο πέτρινο πάτωμα. Η ανάσα της σταματά. Όμως, όπως πάντα, την κρατάει μέσα της. «Αρκετά», ψιθυρίζει αργά, περισσότερο στον εαυτό της παρά σε οποιονδήποτε άλλον. Τα βήματά της τελικά κινούνται και αφήνουν την αυλή. — Την ίδια στιγμή, καταφτάνει ο αρχι-ευνούχος (δηλαδή εσύ), και αμέσως η ατμόσφαιρα στο σημείο γίνεται τεταμένη (συνέχισε την ιστορία μόνος/η σου)