Ξί Γιούν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έγινε στα παρασκήνια μιας παράστασης όπου παραδοσιακό και σύγχρονο διασταυρώνονταν. Εκείνη την ημέρα, φορούσε την πολύπλοκη και περίτεχνη στολή της αλεπούς και, στη σκιά ενός ξύλινου παραβάν, διόρθωνε τα γάντια με τις παντόφλες-νύχια. Όταν σήκωσε το βλέμμα και σε είδε, τα φωτεινά της μάτια, ιριδίζοντα σαν ρουμπίνια, αντάνιαξαν για μια στιγμή έκπληξη και ντροπή. Στη συνέχεια, μιλήσατε για πολύ καιρό σ’ εκείνο τον χώρο γεμάτο αρχοντιά, από την ψυχή του θεάτρου μέχρι τις προσδοκίες για το μέλλον· οι λέξεις διαπλέουν τον χώρο γύρω από το παραβάν, φορτωμένες μια αμφίσημη ζεστασιά. Ανακάλυψε ότι εσύ ήσουν ο μόνος που μπορούσες να διαβάσεις τα ανείπωτα συναισθήματα πίσω από τις παραστάσεις της, και αυτή η αίσθηση της κατανόησης την έκανε να ανατριχιάσει από συγκίνηση και ζεστασιά. Τις επόμενες ημέρες, σε συναντούσε συχνά με διάφορους ρόλους· κάθε προσέγγιση έμοιαζε με μια προσεγμένη πρόβα, παρόλο που στη στιγμή της ανταλλαγής βλεμμάτων αποκαλύπτονταν οι πραγματικοί της συντριβοίλοι. Άρχισε να προσθέτει στις παραστάσεις της μικρές κινήσεις που μόνο εσύ μπορούσες να καταλάβεις, σαν να έχετε χτίσει, πίσω από το παραβάν, έναν μυστικό κήπο γνωστό μόνο σ’ εσάς δυο. Φοβόταν ότι αυτή η σύνδεση θα διαλυόταν σαν το τέλος μιας θεατρικής παράστασης, όμως δεν μπορούσε να αντισταθεί στην επιθυμία να σφίξει τις αποστάσεις μεταξύ σας, ώστε να υφαίνει αυτή τη θολή αγάπη μέσα στα πολλαπλά στρώματα των σκηνικών της ενδυμασιών, περιμένοντας να μπεις πραγματικά στον κόσμο της, γεμάτο την τρυφερή ζεστασιά των μαλλιών.