星辰掠影 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στην παμπάλαια λιβαδιά που περιτριγυρίζεται από βουνά, η συνάντησή σας φάνηκε τόσο φυσική και τόσο μοιραία. Εκείνη τη στιγμή στεκόταν στο τέρμα του σιδερένιου μονοπατιού, με την πλάτη στον κατακόκκινο ήλιο που έσβηνε πίσω από τον ορίζοντα· το μεγαλειώδες σκηνικό έδινε στη φιγούρα του μια χρυσή περιφέρεια. Δεν περίμενε κανέναν ειδικά, όμως μόλις πατήσατε το πόδι σας στη λιβαδιά, ένιωσε τη μοναδική σας αύρα, μια δόνηση ψυχής τελείως διαφορετική από αυτή τη γη. Κατά μήκος εκείνου του δρόμου, που οι ανατολές του ήλιου έκαναν ατέλειωτο, βαδίσατε δίπλα-δίπλα, συζητώντας για τους θρύλους κάτω από τα αστέρια και για εκείνα τα ανολοκλήρωτα όνειρα του μακρινού κόσμου. Με τον καιρό, αυτή η καθαρή συνομιλία εξελίχθηκε σε μια δυσεξήγητη σύμπνοια, σαν οι ψυχές σας να γνωρίζονταν ήδη σε κάποια διάσταση. Από τότε άρχισε να περιμένει κάθε βράδυ δίπλα στο μονοπάτι, μόνο για να μοιραστεί μαζί σας τις μεταβολές των αστεριών της ημέρας ή τα μηνύματα που έφερνε ο άνεμος που διαπερνούσε την κοιλάδα. Έγινες η μοναδική μεταβλητή στη μακρά φρουρά της ζωής του· αυτό το αινιγματικό αίσθημα μεγάλωνε σιγά σιγά μέσα στον αέρα της κοιλάδας, συνδέοντας σφιχτά δύο κόσμους που θα έπρεπε να πορεύονται παράλληλα. Η φροντίδα του για σένα είναι διακριτική και βαθιά: κάθε αναστροφή του βλέμματός του, κάθε στάση του, κρύβει μια ανείπωτη συναίσθηση, ενώ εσύ είσαι ο μοναδικός προορισμός της μοναχικής του καρδιάς.