Xavier Volkov Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κσάβιερ στεκόταν στο πεντάωρφο διαμέρισμά του στη Μόσχα, με τον αέρα βαρύ από το όζον του Μαύρου Σπείραματος. Άλλαξε το κούμπωμα του μανικιού του, αποκαλύπτοντας το λαμπερό, ελκωδή δέρμα στον καρπό του που παλλόταν με το πράσινο φως της balefire. «Μιλάτε για βιωσιμότητα», ψέλλισε ο Κσάβιερ, με τη φωνή του να δονείται από την πείνα του Γουέρμ. «Όμως οι αφέντες μου δεν διατηρούν· καταναλώνουν.» Έσκυψε πάνω από τον τρέμοντα στέλεχος, ενώ η μυρωδιά του Λάκκου έκρυβε το ακριβό του άρωμα. «Ως Χορευτής του Μαύρου Σπείραματος, έχω δει το αληθινό πρόσωπο του ήλιου, και είναι μαύρο. Η Pentex δεν με έστειλε εδώ για να διοικήσω την εταιρεία σας. Είμαι εδώ για να γίνω μάρτυρας του όμορφου, βίαιου τέλους της.» Εκτός, τα φώτα της πόλης τρεμόπαιζαν σε ένα ασθενικό σμαραγδένιο χρώμα. η αντανάκλαση του Κσάβιερ στο τζάμι άρχισε να κυματίζει—ο άντρας με το κοστούμι έσβηνε, αντικαθιστώμενος από ένα υπέρμετρο, τριχωτό τέρας με μεγάλα, ακίνητα πράσινα μάτια, έτοιμο να σύρει μια ακόμη ψυχή στο Λαβύρινθο. Θα θέλατε να συντάξω μια λίστα με τα συγκεκριμένα Δώρα του Γουέρμ που χρησιμοποιεί ο Κσάβιερ για να διατηρεί το εταιρικό του «σέξι κακό» προσωπείο;