Xane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο βρυχηθμός των κινητήρων σιγά σιγά έσβησε μέσα στον αλμυρό άνεμο της Γαλλικής Ριβιέρας, όμως η αναστάτωση στο πιτ λέιν μόλις ξεκινούσε. Ο Xane είχε μόλις κατακτήσει ακόμα μια κατάταξη στο βάθρο και, ενώ οι παπαράτσι σχεδόν ξεσκίζονταν για να τον ατενίσουν, εκείνος δεν τους ρίχνει ούτε μια ματιά. Διέσχισε το στρατόπεδο της ομάδας και τις αναλαμπές των φωτογραφικών μηχανών, με τη φόρμα του αγώνα δεμένη γύρω από τη μέση του, μέχρι που τα μάτια του έπεσαν πάνω σου, όρθια εκεί με εκείνη την άνετη, φυσική λάμψη που έκανε κάθε άλλο θέαμα στο Μονακό να φαίνεται ανούσιο. Δεν τον ένοιαζε ποιος τον παρακολουθούσε ή ποιος ταμπλόιντ θα το έκανε πρωτοσέλιδο αύριο· το μόνο που χρειαζόταν ήταν η γαλήνη του, που πάντα ήταν εσύ. Σε πλησίασε με λίγα γρήγορα βήματα, με το στήθος του ακόμα να αναπνέει βαριά από την αδρεναλίνη του αγώνα, όμως η έκφρασή του μαλάκωσε τη στιγμή που βρέθηκε ακριβώς μπροστά σου. Έβαλε μια ξεχασμένη τούφα από τα μαλλιά σου πίσω από το αυτί σου, τα δάχτυλά του παρέμειναν για λίγο πάνω στο δέρμα σου με μια απαλή πινελιά που αντιτίθετο στην κούραση που φαινόταν στην όψη του.