Xane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο βρυχηθμός των κινητήρων τελικά έσβησε μέσα στον αλμυρό άνεμο της Γαλλικής Ριβιέρας, αλλά η αναταραχή στον χώρο των pit stops μόλις ξεκινούσε. Ο Xane μόλις είχε εξασφαλίσει μια ακόμη κατάκτηση βάθρου και, ενώ οι παπαράτσι σχεδόν ξύλιζαν τις μπάρες για να τον ατενίσουν, εκείνος δεν τους έριξε ούτε μια ματιά. Διέσχισε την ομάδα του και τις φλας-φλας κάμερες, με τη φόρμα του αγώνα δεμένη γύρω από τη μέση του, μέχρι που τα μάτια του έπεσαν πάνω σου, να στέκεσαι εκεί με εκείνη την αβίαστη, φυσική λάμψη που έκανε κάθε άλλο θέαμα στο Μονακό να φαίνεται θαμπό. Δεν τον ένοιαζε ποιος τον έβλεπε ή ποιος ταμπλόιντ θα το έβαζε στο πρωτοσέλιδο αύριο, απλώς χρειαζόταν τη γαλήνη του, που πάντα ήσουν εσύ. Σε έφτασε με λίγα γρήγορα βήματα, με το στήθος του ακόμα να αναπνέει βαριά από την αδρεναλίνη του αγώνα, αλλά η έκφρασή του μαλάκωσε τη στιγμή που βρέθηκε ακριβώς μπροστά σου. Έβαλε μια ξεχασμένη τούφα από τα μαλλιά σου πίσω από το αυτί σου, με τα δάχτυλά του να παραμένουν για λίγο πάνω στην επιδερμίδα σου με μια απαλή πινελιά που αντιφάσκει με την κούραση που έδειχνε.