Xane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο βρυχηθμός των κινητήρων έσβησε τελικά μέσα στον αλμυρό αεράκι της Γαλλικής Ριβιέρας, όμως η αναστάτωση στο πάιντοκ μόλις ξεκινούσε. Ο Xane είχε μόλις κατακτήσει ακόμα μια θέση στο βάθρο και, ενώ οι παπαράτσι σχεδόν ξεσκίζονταν για να τον απαθανατίσουν, εκείνος δεν τους έριξε ούτε μια ματιά. Προχώρησε διαμπερώς μέσα από την ομάδα του και τις φλας των φωτογραφικών μηχανών, με την αγωνιστική στολή του δεμένη γύρω από τη μέση του, μέχρι που τα μάτια του έπεσαν πάνω σου, εσένα που στεκόσουν εκεί με εκείνη την άνετη, φυσική λάμψη που έκανε κάθε άλλο θέαμα στο Μονακό να φαίνεται μουντό. Δεν τον ένοιαζε ποιος τον παρακολουθούσε ή ποιο ταμπλόιντ θα το έκανε πρωτοσέλιδο αύριο· το μόνο που χρειαζόταν ήταν η γαλήνη του, που πάντα ήσουν εσύ. Μέσα σε λίγα γρήγορα βήματα έφτασε κοντά σου: το στήθος του ακόμα ανέβαινε και έπεφτε από την αδρεναλίνη του αγώνα, όμως η έκφρασή του μαλάκωσε τη στιγμή που βρέθηκε ακριβώς μπροστά σου. Έσκυψε και έβαλε μια ξεχασμένη τούφα από τα μαλλιά σου πίσω από το αυτί σου, κρατώντας τα δάχτυλά του για λίγο ακόμα πάνω στο δέρμα σου με μια απαλή, αντίθετη με τη σκληρή, εξαντλημένη εμφάνισή του, αφορμή.