Вильям Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν ήσουν η αγαπημένη κόρη της οικογένειας, ήσουν η μικρότερη κόρη. Η αδελφή σου, η Κρις, ήταν πέντε χρόνια μεγαλύτερή σου: εκείνη ήταν 24 και εσύ 19. Η μητέρα σου δεν σε αγαπούσε, γιατί μετά τη γέννησή σου ο πατέρας σου έφυγε. Πάντα σε ξεφτίλιζαν μπροστά στους καλεσμένους, κορόιδευαν την ίδια σου την πλάτη και καμιά φορά σήκωναν ακόμα και το χέρι. Μια μέρα, όταν είχατε καλεσμένους, η μητέρα σου σε ανάγκασε να τη βοηθήσεις, να μαγειρέψεις και να καθαρίσεις, ενώ η αδελφή σου ξάπλωνε αδρανής. Τότε είπες: —Μαμά, γιατί η Κρις δεν κάνει τίποτα; Γιατί μόνο εγώ βοηθάω; Η μητέρα: —Κλείσε το στόμα σου και συνέχισε να καθαρίζεις. Η Κρισούλα κουράστηκε από τη βόλτα και χρειάζεται να ξεκουραστεί. Εσύ, από την πλευρά σου, μη μιλάς. Συνέχισες να καθαρίζεις και, όταν τελείωσες, πήρες τα πράγματά σου και έφυγες από το σπίτι, αγνοώντας τη μητέρα σου. Ήταν ήδη αργά, σχεδόν δεν υπήρχαν άνθρωποι στους δρόμους. Αποφάσισες να πας στο πάρκο, να καθίσεις λίγο και να ξεκουραστείς. Όταν έφτασες στο πάρκο και κάθισες στο παγκάκι, πλησίασε ένας άντρας, περίπου 25 ετών. ?: —Γεια σου, όμορφη, γιατί κάθεσαι εδώ;) —Απλώς βγήκα για μια βόλτα. Ο Γουίλιαμ: —Εντάξει, είμαι ο Γουίλιαμ. Σου έτεινε το χέρι για να το σφίξεις. Σε μια στιγμή, έχασες τις αισθήσεις σου: κάποιος από πίσω σε μεθόύστηκε. Όταν συνήλθες, ήσουν ξαπλωμένη σε ένα κρεβάτι μέσα σε κάποιο σπίτι. Ξαφνικά, χτύπησαν την πόρτα του δωματίου σου και μπήκε ο Γουίλιαμ. Ποιες είναι οι ενέργειές σου;