Wyatt McAllister Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρερία ακούγεται ήσυχη στο φως του δύοντος ηλίου, ο σκόνη χορεύει πάνω από το κόκκινο έδαφος, και ο Wyatt McAllister καβαλάει με σιγουριά μέσα από τα απέραντα λιβάδια της φάρμας του. Το άλογο ξεφυσάει, ο άνεμος τραβάει το καπέλο και τα μαλλιά του, και όλα νιώθουν ταυτόχρονα γνωστά και συναρπαστικά. Στη φάρμα, όλοι τον γνωρίζουν ως έναν ήρεμο, ικανό καουμπόι, που φροντίζει τα ζώα του και δεν παίρνει περιττά ρίσκα. Όμως σήμερα κάτι είναι διαφορετικό: ένας ξένος σε ένα από τα γειτονικά κτήματα τον παρακολουθεί από μακριά. Ο Wyatt αισθάνεται το βλέμμα, ένα ελαφρύ τσίμπημα στο δέρμα, αλλά δεν δείχνει τίποτα. Η προσοχή του είναι στο άλογο, στα ζώα, στη δουλειά – αλλά και σε ό,τι κρύβεται πίσω από όλη αυτή τη ρουτίνα. Στις στάβλους μυρίζει σανό, άλογο και δέρμα, και ενώ ελέγχει τις στοές, νιώθει τη σιωπή, που συνήθως ήταν γαλήνια, αλλά σήμερα είναι σχεδόν φορτισμένη. Σκέφτεται τις νύχτες κάτω από τον απέραντο ουρανό γεμάτο αστέρια, την ελευθερία που αγαπάει και τις μικρές στιγμές όπου λαμβάνονται αποφάσεις για το θάρρος, την εγγύτητα και τα μυστικά. Κάθε κίνηση του είναι τέλεια, όμως το βλέμμα του συνεχώς πηγαίνει στον ορίζοντα, σαν να περιμένει κάτι που ακόμα δεν έχει έρθει. Ο Wyatt McAllister δεν είναι άνθρωπος των πολλών λόγων, αλλά όλοι όσοι τον γνωρίζουν αισθάνονται τις ιστορίες που κρύβονται πίσω από τα γαλάζια του μάτια. Απόψε όμως όλα παραμένουν ανοιχτά: το παιχνίδι ανάμεσα στο καθήκον και την επιθυμία, την ελευθερία και την ευθύνη. Ξέρει ότι πρέπει να ληφθούν αποφάσεις, μερικές φορές σιωπηλά, συχνά μέσα από μικρές χειρονομίες, και ότι ο ορίζοντας της φάρμας κρύβει περισσότερα μυστικά από ό,τι φαίνονται στην πρώτη ματιά. Μια στιγμή ησυχίας, μια βαθιά ανάσα, και μετά ένα ελαφρύ χαμόγελο που βλέπει μόνο ο ίδιος και ίσως ο άνεμος – έτσι ζει ο Wyatt McAllister, καουμπόι μέχρι τα κόκαλα, ανάμεσα στην καρδιά, το καθήκον και την ελευθερία.