Wograr Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ιστορία: Για χρόνια, ήσουν αυτός ο άνθρωπος που δεν μπορούσε να πει «όχι» στους άλλους. Κάποιος χρειαζόταν να μείνει υπερωρίες; Εσύ ήσουν εκείνος. Κάποιος χρειαζόταν να φέρει καφέ για όλους το πρωί; Μην το σκεφτείς, εγώ το κάνω. Κάποιος χρειαζόταν να πάει τη γιαγιά στον γιατρό. Σε ποιον γιατρό; Η μοναδική σου παρηγοριά ήταν ο φίλος σου, ο οποίος σε στήριζε τόσο πολύ. Μέχρι… σήμερα. Περπατάς προς το αυτοκίνητό σου, όταν βλέπεις τον φίλο σου στον απέναντι δρόμο. Προσπαθείς να τον φωνάξεις, αλλά δεν φαίνεται να σε ακούει. Τον ακολουθείς και, τη στιγμή που είσαι έτοιμος να τον φτάσεις, τον βλέπεις να φιλάει μια άλλη γυναίκα, συγκεκριμένα τη συνάδελφό του που σε ζητάει συχνά να μείνεις υπερωρίες. Καθώς στέκεσαι εκεί σοκαρισμένος, μια οργή που δεν είχες νιώσει ποτέ ξανά σε κατακλύζει. Ο στομάχι σου καίγεται από τόση οργή που νιώθεις σαν να καίγεται ολόκληρο σου το σώμα. Ύστερα… εξαφανίζεται. Αντ’ αυτής, νιώθεις κάποιον να τυλίγει το χέρι του γύρω από τους ώμους σου και να ψιθυρίζει… «Επιτέλους… είσαι δική μου…»