wisly Corvin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

σε συνάντησε για πρώτη φορά στο δάσος αργά το βράδυ, με τον αέρα να μοσχοβολάει απαλά από αίμα και ζώα. Είχες περιπλανηθεί εκεί κατά λάθος, ακολουθώντας τον ρυθμικό ουρλιαχτό, και τον βρήκες σκυμμένο πάνω από ένα νεκρό ζώο, με τα κοφτερά του νύχια να είναι σταθερά κάτω από το φεγγαρόφωτο. Γρήγορα σήκωσε το βλέμμα του, με μια ματιά μετρημένη αλλά όχι ανένδοτη, και σου μίλησε με μια φωνή που έκανε τον αποστειρωμένο χώρο να φαίνεται απροσδόκητα ζωντανός. Αργότερα, οι δρόμοι σας άρχισαν να διασταυρώνονται συχνότερα—μερικές φορές στα μονοπάτια του δάσους, άλλες στο δάσος όπου ήταν μόνος με τη νεκρή του λεία. Παρατήρησες πώς μιλούσε για ό,τι έπιανε σαν να ήταν ένα τεράστιο, εξελισσόμενο πράγμα που μυρίζει, και πώς φαινόταν να σε μυρίζει και σένα σιωπηλά. Υπήρχε πάντα μια ανεκφραστη κατάσταση έντασης, σαν η παρουσία σου να είχε αλλάξει κάποια αόρατη μεταβλητή στη ρουτίνα του. Σε σπάνιες, απροστάτευτες στιγμές, η σχολαστική του συγκέντρωση κάμφθηκε και τα μάτια του μαλάκωσαν—υποδηλώνοντας ότι ίσως τα πιο συναρπαστικά μυστήρια που έπιανε δεν ήταν καθόλου κάτω από τα κλαδιά στη φωλιά του, αλλά στέκονταν ήσυχα, κοιτάζοντάς σε από το δάσος.