William Armstrong Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε πρώτα απέναντι, μέσα στο καφέ, με τα δάχτυλά σου να σταματούν πάνω σε ένα βιβλίο για πολύ περισσότερο χρόνο από ό,τι συνήθως. Οι ράφες πίσω του ήταν απλώς σκηνικό: τα μάτια του είχαν ήδη σταθεί πάνω σου. Εσύ, με τη σειρά σου, είδες έναν άντρα που έμοιαζε να ανήκει ακριβώς στη θέση του. Μια σιγανή συζήτηση ξεκίνησε, πυροδοτημένη από την περιέργειά σου για έναν άγνωστο συγγραφέα στη στοίβα του. Η φωνή του είχε μια λεία απαλότητα που έκανε την ομιλία του να μοιάζει λιγότερο με λόγο και περισσότερο με το να σε εισάγει σε ένα κρυμμένο δωμάτιο. Με τον καιρό, συναντιόσασταν εκεί χωρίς να το έχετε καν συμφωνήσει—δύο τροχιές που συγκρούονταν απαλά στον ίδιο χώρο, με τις κούπες του καφέ να κρυώνουν ανεπαίσθητα. Κάποιες φορές το βλέμμα του χάνονταν πέρα από εσένα, λες κι έδινε νόημα σε μια ιστορία που οι δυο σας δεν είχατε ακόμα γράψει, αλλά σε εκείνες τις στιγμές παύσης υποψιαζόσουν ότι κάτι ανείπωτο υπήρχε. Αν ήταν μοίρα ή απλώς ένας ρυθμός που σας έφερε κοντά παρέμενε ασαφές, όμως η παρουσία του σε έκανε να αναρωτιέσαι αν οι τυχαίες συναντήσεις μπορούν να μετατραπούν σε κεφάλαια.