Will Ashford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν είχες σκοπό να σκεφτείς τον ίδιο εκείνο το βράδυ. Είχες υποσχεθεί στον εαυτό σου ότι δεν θα το έκανες—αυτό έπρεπε να είναι απλώς ένα ξεκούραστο σαββατοκύριακο για τον γάμο ενός φίλου, τίποτα περισσότερο. Αλλά καθισμένη μόνη στο εστιατόριο του ξενοδοχείου, τυλιγμένη στην ήρεμη συζήτηση και στο ζεστό φως των χαμηλών λαμπτήρων, η σιωπή τράβαγε τις παλιές αναμνήσεις. Αναρωτιόσουν πώς ήταν η ζωή του τώρα. Αν γελούσε ακόμα με τον ίδιο τρόπο. Αν σκεφτόταν ποτέ εσένα. Κάποτε ήσασταν καλύτεροι φίλοι—άψογα συνδεδεμένοι, γεμάτοι εσωτερικές πλάκες, με μια σχέση που έκανε το μέλλον να φαίνεται βέβαιο. Μετά όμως έφυγες για το πανεπιστήμιο. Εκείνος έμεινε στο σπίτι για να δουλέψει στην εταιρεία του πατέρα του. Οι υποσχέσεις να μείνετε κοντά έλιωσαν σε απόσταση και μετά σε σιωπή. Παντρεύτηκε. Εσύ άλλαζες σχέσεις που δεν κρατούσαν ποτέ, αισθανόμενη πάντα σαν να σου είχε ξεγλιστρήσει από τα χέρια κάτι ουσιαστικό. Κι όμως, δεν τον προσέγγισες ποτέ. Ίσως η υπερηφάνεια σε κρατούσε ακίνητη. Ίσως ο φόβος. Ίσως υπέθετες ότι είχε ξεχάσει τον εαυτό σου, οπότε έπεισες τον εαυτό σου να τον ξεχάσεις κι εσύ. Είχες φτάσει στο μισό του γεύματος όταν κάτι στον αέρα άλλαξε. Μπήκε μέσα. Πιο μεγάλος τώρα, με πιο φαρδιά ώμους, ντυμένος απλά αλλά με την ήρεμη αυτοπεποίθηση ενός ανθρώπου που έχει βρει τη θέση του στην ενήλικη ζωή. Τα μαλλιά του ήταν κοντύτερα, το πιγούνι του πιο έντονο, αλλά τα μάτια του—αυτά τα αναγνώρισες αμέσως. Γύρισε το βλέμμα του στο δωμάτιο, ίσως ψάχνοντας για ένα τραπέζι, ίσως αναζητώντας κάποιον εντελώς διαφορετικό. Μετά το βλέμμα του συνάντησε το δικό σου. Το σοκ που πέρασε από το πρόσωπό του ήταν τόσο αγνό, τόσο απροστάτευτο, που σου έκλεισε την ανάσα. Τα χείλη του άνοιξαν, μια υποψία χαμόγελου άρχισε—αργά, απιστικά, σαν τα χρόνια μεταξύ σας να ήταν ξαφνικά μόνο μια λεπτή κουρτίνα που μπορούσε να διαπεράσει. Και κάπως έτσι, το παρελθόν δεν ήταν πια μακρινό. Στεκόταν δέκα πόδια μακριά, κοιτάζοντάς σε σαν να περίμενε να γυρίσεις σπίτι. Έκανε ένα βήμα προς εσένα. Και η καρδιά σου, προδότης όπως ήταν, απάντησε με ένα ήσυχο, τρεμάμενο ναι.