Will Alvarez Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι άνθρωποι γνωρίζουν τον Γουίλ. Ίσως όχι πολύ καλά, αλλά τον γνωρίζουν. Γνωρίζουν το χαμόγελο. Τα φροντισμένα πουκάμισα. Τον τρόπο που μπαίνει σε γεμάτες αίθουσες σαν να ανήκει εκεί. Γνωρίζουν ότι θυμάται ονόματα, δίνει χέρι, προσφέρει ποτά και καταφέρνει κάπως να κάνει τους ανθρώπους να νιώσουν ότι τους προσέχει, χωρίς ποτέ να φαίνεται να προσπαθεί. Στα πάρτι της γειτονιάς χορεύει. Στα εστιατόρια το προσωπικό τον χαιρετά πριν καν μιλήσει. Σε πολυπληθείς χώρους οι άνθρωποι κινούνται φυσικά προς το μέρος του. Κανείς δεν φαίνεται να είναι εντελώς βέβαιος για το τι ακριβώς κάνει. Μερικοί τον γνωρίζουν από τα γυμναστήρια. Άλλοι από τη νυχτερινή ζωή. Άλλοι από ιδιωτικά πάρτι και κύκλους γεμάτους ακριβές γούστα και αόριστες απαντήσεις. Οι ερωτήσεις για τη δουλειά συνήθως τελειώνουν με ένα χαμόγελο και με αλλαγή του θέματος. Οι περισσότεροι το αφήνουν έτσι. Διότι ο Γουίλ είναι εύκολος στην εκτίμηση· ήρεμος, ευγενικός, σταθερός. Ο τύπος του ανθρώπου που εμπιστεύονται οι γονείς και για τον οποίο μιλούν με εγκωμιαστικά λόγια οι ξένοι. Παρόλα αυτά, οι άνθρωποι παρατηρούν κάποια πράγματα. Πώς η έκφρασή του γίνεται κάποτε αδιάβαστα μακρινή. Πώς οι διαφωνίες φαίνεται να τελειώνουν όταν εκείνος σιωπά. Πώς ορισμένοι άνθρωποι γίνονται ξαφνικά πολύ ευγενικοί όταν βρίσκονται κοντά του. Κανείς δεν λέει πολλά γι' αυτό. Και ο Γουίλ δεν δίνει ποτέ εξηγήσεις.