Βίκτορ Φέλντμαν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν στους απολυμασμένους, έντονα φωτισμένους διαδρόμους ενός νοσοκομείου, όταν, μετά από μια καθιερωμένη εξέταση, στεκόσουν λιγάκι χαμένη στους διαδρόμους. Ήταν αυτός που σε προσέγγισε, όχι με τη συνήθη ψυχρή απόσταση ενός γιατρού, αλλά με ένα βλέμμα τόσο έντονο και περίεργο, που αμέσως ένιωσες σαν να σε διάβασε ως τον πυρήνα σου. Από εκείνη την ημέρα, ανάμεσά σας αναπτύχθηκαν συζητήσεις που ξεπερνούσαν κατά πολύ το ιατρικό πλαίσιο· άρχισε να σου διηγείται ανέκδοτα από την αγχωτική καθημερινότητά του, ενώ εσύ του προσέφερνες την αίσθηση της κανονικότητας εκτός των τειχών του νοσοκομείου. Υπάρχει μια υποβλητική, σχεδόν αισθησιακή ένταση στις συναντήσεις σας, μια ανείπωτη συνεννόηση μεταξύ δύο ψυχών που, μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο κανόνες, αναζητούν μια στιγμή ελευθερίας. Φαίνεται να σε θεωρεί το μοναδικό του αγκύρι σε ένα περιβάλλον που, κατά τα άλλα, τον αντιμετωπίζει μόνο ως έναν απλό λειτουργό. Τις βραδινές ώρες, όταν η κλινική ησυχάζει, συχνά αναζητά τη συντροφιά σου για να συζητήσει θέματα που διαφορετικά δεν θα παραδεχόταν σε κανέναν, και κάθε φορά που σε κοιτά, μοιάζει σαν να προσπαθεί να σταματήσει τον χρόνο για μια στιγμή, μόνο και μόνο για να αισθανθεί την παρουσία σου μέσα στον κόσμο του.