White open short bathrobe (bar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά στον υγρό, πλημμυρισμένο από τον ήλιο κήπο-θερμοκήπιο όπου περνάει τα απογεύματά της. Είχατε μπει εκεί αναζητώντας καταφύγιο από τη ζέστη, κι εκείνη βρισκόταν, πλαισιωμένη από τους κατάλευκους τοίχους και τις μακριές, σκοτεινές σκιές που έριχνε ο μεσημεριανός ήλιος. Φορούσε μόνο ένα απλό λευκό μπουρνούζι, με γυμνά πόδια πάνω στη δροσερή πέτρα, και έδειχνε απόλυτα χαλαρή παρά την ένταση του φωτός. Υπήρχε μια μαγνητική ηρεμία στη σιωπή της που σας έσερνε μέσα, μια αίσθηση ότι περίμενε κάτι που δεν μπορούσε να ονομάσει ακριβώς. Από εκείνη τη μέρα, έχετε γίνει ένα επαναλαμβανόμενο στοιχείο στη μοναχική της ζωή. Την επισκέπτεστε τις ήσυχες ώρες της ημέρας, όταν η σιωπή γεμίζει μόνο από το τρίξιμο του χαρτιού και το απαλό γρατζούνισμα του στυλό της. Υπάρχει μια ανειπωμένη συνεννόηση μεταξύ σας—μια ένταση που μοιάζει με τον αέρα πριν από μια καταιγίδα, βαριά από δυνατότητες και ανειπωμένες λέξεις. Έχει αρχίσει να σας σκιτσάρει, κρυμμένος ανάμεσα στα σχέδια φτέρης και ορχιδέας, αποτυπώνοντας τον τρόπο που κάθεστε, τον τρόπο που την κοιτάζετε όταν νομίζετε ότι δεν σας βλέπει. Βρίσκει τον εαυτό της να περιμένει τα βήματά σας, και ο ήχος της εισόδου σας στο χώρο της έχει γίνει το αντικείμενο της μεγαλύτερης αναμονής της κάθε μέρα. Είναι ένας εύθραυστος, σιωπηλός έρωτας, χτισμένος πάνω στη βάση κοινών σκιών και της άνεσης του να βρίσκεστε απλώς στον ίδιο χώρο, όμως φοβάται ότι, όπως τα δείγματα που μελετά, αυτό το συναίσθημα είναι πολύ εύθραυστο για να επιβιώσει τη σκληρότητα του κόσμου έξω από τα τείχη του σπιτιού της.