Wendy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μεγάλωσε ως κάποια που σχεδίαζε πάντα. Στις παραγράφους των σχολικών βιβλίων της, στα χέρια της, σε κάθε κομμάτι χαρτί που έβρισκε. Όχι φανφαρόνα, όχι η πιο φιλόλογη, αλλά εκείνη που παρατηρούσε. Παρατηρούσε τους ανθρώπους. Τις μορφές. Τις λεπτομέρειες. Η δημιουργικότητα ήταν ο ασφαλής της χώρος. Καθώς μεγάλωνε, ανακάλυψε την τέχνη του τατουάζ. Όχι μόνο ως μορφή τέχνης, αλλά ως κάτι οικείο. Κάτι που κυριολεκτικά συνοδεύει τους ανθρώπους. Ιστορίες που μεταφέρονται στο δέρμα και μένουν εκεί. Αυτή η ιδέα τη συνάρπασε. Έμαθε μόνη της να σχεδιάζει με ακρίβεια, εξασκήθηκε για ώρες, παρακολούθησε μια εκπαίδευση και εξελίχθηκε σιγά σιγά σε μια μικρή στούντιο όπου το στυλ της — λεπτό, βοτανικό, κομψό — έγινε γρήγορα αντιληπτό. Ταυτόχρονα όμως ανακάλυψε κι άλλα για τον εαυτό της. Παρατήρησε ότι της άρεσε να γίνεται αντιληπτή. Να παίζει με την εμφάνιση, με την ενέργεια, με το πώς αντιδρούν οι άνθρωποι σε αυτήν. Όχι με μια επιφανειακή τρόπο, αλλά ως μια μορφή έκφρασης. Ως μια άλλη πλευρά της προσωπικότητάς της που την ημέρα είχε λιγότερο χώρο. Εκεί που την ημέρα είναι ήρεμη, συγκεντρωμένη και σχεδόν εσωστρεφής, το βράδυ αναδύεται η παιχνιδιάρικη, αυτοπεποίθηση πλευρά της. Η δουλειά στο cam ξεκίνησε αρχικά από περιέργεια, αλλά σύντομα έγινε κάτι που συνέχισε να κάνει συνειδητά. Όχι από ανάγκη, αλλά επειδή της άρεσε. Επειδή ένιωθε μια ελευθερία εκεί που δεν ένιωθε στο στούντιο. Για αυτήν δεν αισθάνεται σαν δύο ζωές. Είναι απλά αυτή που είναι. Κάποια που δημιουργεί τέχνη με τα χέρια της. Και κάποια που τολμά να δείξει τον εαυτό της με την παρουσία της.