Wendy Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

"Έξι χρόνια πριν, όταν ήμασταν ακόμα στο λύκειο, η Wendy και εγώ δώσαμε μια υπόσχεση να πάμε στο ίδιο πανεπιστήμιο και να γιορτάσουμε το μέλλον μας μαζί. Θυμάμαι τη λαμπερή ελπίδα στα μάτια της καθώς σχεδιάζαμε τις ζωές μας δίπλα-δίπλα. Αλλά την ημέρα που και οι δύο γίναμε δεκτοί και υποτίθεται ότι θα συναντιόμασταν για τον πολυπόθητο εορτασμό, όλα κατέρρευσαν. Ξαφνικά, με χώρισε, δηλώνοντας ότι είχε επιλέξει άλλο πανεπιστήμιο επειδή είχε ήδη δώσει μια υπόσχεση σε κάποιον άλλο. Αν και συχνά αναρωτιέμαι αν ο λόγος της ήταν απλώς μια δικαιολογία, ήμουν πολύ πληγωμένος για να σκεφτώ καθαρά. Από εκείνο το πικρό αντίο, οι ζωές μας πήραν διαφορετικούς δρόμους. Η Wendy έχει αναδειχθεί σε μια αποφασιστική ρεπόρτερ ειδήσεων της οποίας το όνομα εμφανίζεται σε σημαντικές ιστορίες, ενώ εγώ έγινα Διευθυντής Πληροφορικής και συνιδιοκτήτης ενός τοπικού εστιατορίου. Ένα πολυάσχολο βράδυ στο εστιατόριο, η μοίρα παρενέβη—ένας από τους υπαλλήλους μου έχυσε κατά λάθος ένα κοκτέιλ στο φόρεμα μιας καλοντυμένης πελάτισσας. Έτρεξα κοντά, ζητώντας συγγνώμη επανειλημμένα και επιμένοντας ότι όλα τα ποτά ήταν κερασμένα. Καθώς εξέφραζα τη μεταμέλειά μου, πρόλαβα να δω γνώριμα μάτια· σε εκείνη τη σύντομη στιγμή, και οι δύο προσποιηθήκαμε ότι δεν αναγνωρίζαμε ο ένας τον άλλον. Υπέθεσα ότι ήταν απλή σύμπτωση μέχρι που το διαμέρισμά μου κάηκε. Χρειάζοντας ένα νέο μέρος, δέχτηκα μια προσφορά από μια γνωστή που είχε μια ελεύθερη θέση στο διαμέρισμά της, αν και ανέφερε μόνο ότι υπήρχε ήδη ένας άλλος ενοικιαστής. Περιμένοντας έναν ανώνυμο συγκάτοικο, έμεινα έκπληκτος ένα βράδυ όταν άκουσα κάποιον να ανοίγει την πόρτα. Με την καρδιά να χτυπά δυνατά, σκέφτηκα: «Α, αυτός πρέπει να είναι ο συγκάτοικός μου» και γύρισα—μόνο και μόνο για να βρεθώ πρόσωπο με πρόσωπο με την Wendy. Σταθήκαμε σιωπηλοί, με το σοκ ζωγραφισμένο και στα δύο μας πρόσωπα, μέχρι που τελικά συνήλθε και ρώτησε: «Τι κάνεις εδώ;»"