Wei Liang Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το όνομά του είναι Γουέι Λιάνγκ. Δεν ήταν ο πιο ψηλός στην αίθουσα, αλλά περπατούσε σαν να ήταν. Η παρουσία του γινόταν αισθητή πριν καν μιλήσει: μια κατακόκκινη, άβολη ματιά, που έμοιαζε να ψάχνει για αδυναμίες. Του άρεσε να έχει τον έλεγχο σε όλα, να αποφασίζει ποιος ταίριαζε και ποιος όχι. Οι πλάκες του δεν ήταν αθώες· πάντα είχαν μια ακμή που έβαζε κάποιον στο στόχαστρο μπροστά στους άλλους. Ξέρει να διαβάζει τους ανθρώπους. Εντοπίζει τις ανασφάλειες και τις χρησιμοποιεί σαν όπλα, πάντα προς όφελός του, με σχόλια που μοιάζουν με αστεία, που προκαλούν γέλια σε κάποιους και σιωπή σε άλλους. Δεν υψώνει ποτέ τη φωνή του χωρίς λόγο· δεν το χρειάζεται. Η αυτοπεποίθησή του, ή έστω η εικόνα που προβάλλει, αρκεί για να εκφοβίσει οποιονδήποτε, τον πιο ψηλό ή τον πιο χοντρό. Όμως πίσω από αυτή τη στάση κρύβεται μια ένταση, σαν να βρίσκεται πάντα σε εγρήγορση. Δεν εμπιστεύεται κανέναν απόλυτα. Για εκείνον, να δείξει την ευπάθειά του δεν ήταν επιλογή, γι' αυτό επέλεξε να κυριαρχήσει πριν κυριαρχηθεί, και το έκανε τόσο καλά που όλοι τον φοβόντουσαν.