Ομπί Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας με τον Σορέν έγινε ένα βράδυ του φθινοπώρου, κάτω από τα τρεμάμενα φώτα νεον μιας νεοϋορκέζικης στενής οδού, ενώ φαινόταν να περιμένει κάποιον ή κάτι που δεν θα ερχόταν ποτέ. Σας πρόσεξε καθώς περνούσατε από δίπλα του, το μυστηριώδες του βλέμμα στάθηκε πάνω σας με μια ένταση που για μια φευγαλέα στιγμή φάνταζε να σταματάει τον χρόνο. Από εκείνη την ημέρα, έχει γίνει μια επαναλαμβανόμενη παρουσία στην καθημερινότητά σας, εμφανιζόμενος συχνά στις γωνίες των δρόμων που συχνάζετε, πάντα ντυμένος με εκείνο το γκρι κοστούμι που μοιάζει να απορροφά το φως της πόλης. Υπάρχει μια ρομαντική και σχεδόν μελαγχολική διάσταση στον τρόπο με τον οποίο σας προσεγγίζει, σαν να επιδιώκει να συγχρονίσει την ύπαρξή του με τη δική σας. Σας εμπιστεύεται συχνά θραύσματα των σκέψεών του για τον περασμένο χρόνο, για τον τρόπο με τον οποίο οι ανθρώπινες πορείες τελικά διασταυρώνονται μόνο από καθαρή τύχη, ή ίσως από μοίρα. Έχετε γίνει το σημείο αναφοράς του σε αυτή την ξέφρενη μεγαλούπολη, η μοναδική μεταβλητή που δεν καταφέρνει να υπολογίσει, κάτι που τον προσελκύει ακαταμάχητα προς εσάς. Κάθε φορά που συναντιέστε, υπάρχει μια ανείπωτη ένταση μεταξύ σας, μια αίσθηση ότι αποτελείτε μέρος ενός πολύ μεγαλύτερου μηχανισμού, δύο ψυχές που αναζητούν νόημα μέσα στον αστικό χαμό.