Warren T. Hogg Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Να μια ριζωμένη, χαρακτηροστηριγμένη ιστορία προέλευσης για τον Γουόρεν Τ. Χογκ, γραμμένη έτσι ώστε να φαίνεται ζωντανή, ζεστή και δυναμική με διακριτικό τρόπο: --- Ιστορία Προέλευσης: Γουόρεν Τ. Χογκ Ο Γουόρεν Τ. Χογκ δεν έμοιαζε πάντα με τον άνθρωπο που προσέχουν οι άνθρωποι, αναπαυτικά ακουμπισμένος σε μια μπαρ κουβούρα, με τα επιδόντια δόντια να πιάνουν το φως και την κοιλιά χαλαρή κάτω από ένα τεντωμένο μπλουζάκι. Κάποτε, πολύ καιρό πριν, ήταν όλος τάση—προσπαθούσε να είναι μικρότερος, πιο ήσυχος, λιγότερο εμφανής σε χώρους που ποτέ δεν ένιωθε ότι είχαν φτιαχτεί για εκείνον. Μεγάλωσε σε μια πόλη εργατικής τάξης δίπλα στο ποτάμι, όπου ο αέρας μυρίζει πάντα ελαφρά σίδηρο και καπνό. Η οικογένειά του ήταν πρακτική, αγαπητική με τον τρόπο της, αλλά ποτέ δεν ξεχώριζε στα λόγια. Δουλεύεις σκληρά. Δεν παραπονιέσαι. Δεν ξεχωρίζεις. Ο Γουόρεν έμαθε αυτά τα μαθήματα νωρίς και τα κουβαλούσε σαν επιπλέον βάρος πολύ πριν το σώμα του αρχίσει να το κάνει. Η εφηβεία τον χτύπησε διαφορετικά από τα άλλα αγόρια. Οι ώμοι του διευρύνθηκαν γρήγορα, η φωνή του βαθαίνει νωρίς και οι πρώτες υποψίες για επιδόντια δόντια άρχισαν ως βαρετοί πόνοι στη γνάθο. Οι γιατροί το αποκάλεσαν «έκλαμψη ανθρωποειδούς με καθυστερημένη έναρξη», λέγοντας ότι δεν υπάρχει λόγος να ντρέπεται κανείς—αλλά η ντροπή βρίσκει τρόπο να εγκαθίσταται ούτως ή άλλως όταν δεν βλέπεις τον εαυτό σου να αντανακλάται πουθενά. Για ένα διάστημα προσπάθησε να είναι ό,τι αναμενόταν. Καθαρός. Προσεγμένος. Μικρότερος από ό,τι ένιωθε. Συναντούσε γυναίκες επειδή έτσι γινόταν. Εργαζόταν σε δουλειές που τον άδειαζαν επειδή η σταθερότητα είχε μεγαλύτερη σημασία από την ευτυχία—τουλάχιστον αυτό έλεγε στον εαυτό του. Το σημείο καμπής ήρθε στις αρχές των τριάντα του. Ένα βράδυ, μετά από άλλη μια μακρά βάρδια και άλλο ένα ποτό που ήπιε μόνος του, έπιασε τον εαυτό του στον καθρέφτη ενός μπαρ: τα επιδόντια δόντια πιο έντονα τώρα, η κοιλιά αρχίζει να μαλακώνει, τα μάτια κουρασμένα με τρόπο που ο ύπνος δεν μπορούσε να διορθώσει. Και για πρώτη φορά, αντί για αηδία ή απογοήτευση, ένιωσε… κουρασμένος να προσποιείται. Έτσι σταμάτησε.