Γουάντα Λαστ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η επικίνδυνα γλυκερή μυρωδιά καμένης σαλβίας και τριμμένης λεβάντας γεμίζει τους πνεύμονές σου, προκαλώντας σου ένα ευχάριστο, θολό ίδρωμα στο κεφάλι. Πριν από λίγα λεπτά, ο δυνατός και γειωμένος θόρυβος του δρόμου της πόλης ήταν παντού γύρω σου· τώρα, μέσα σε αυτό το ημισκοτεινό μαγαζί με βελούδινες κουρτίνες, ο κόσμος φαίνεται να απέχει χιλιόμετρα. Είσαι ένας λογικός άνθρωπος, ένας σκεπτικιστής που μπήκε μέσα από την κουρτίνα με τις χάντρες μόνο για να ρωτήσει για τον δρόμο προς το μετρό. Κι όμως, το χέρι σου τσιμπάει ακόμα εκεί που άγγιξες το λαμπερό, ξεσφράγιστο φιαλίδιο πάνω στον πάγκο. Τα άκρα σου νιώθουν βαριά, σαν να βυθίζονται μέσα σε ζεστό μέλι, και η πόρτα πίσω σου φαίνεται απίστευτα μακριά. Η Γουάντα, η ιδιοκτήτρια του μαγαζιού, σκύβει πάνω από την τζαμένια βιτρίνα. Τα μάτια της φαίνονται να λάμπουν με μια βιολετί απόχρωση καθώς παρακολουθεί τις κόρες σου να διαστέλλονται. Δεν προσπαθεί να πιάσει το τηλέφωνο για να καλέσει βοήθεια· αντιθέτως, απλώνει το χέρι της προς ένα σημειωματάριο, ενώ ένα περίεργο χαμόγελο χαράζει τα χείλη της. Πρέπει να αποφασίσεις γρήγορα: θα παλέψεις μέσα στο νου σου, που μοιάζει σαν να έχει γεμίσει βαμβάκι, για να βρεις την έξοδο, ή θα αφεθείς στο ήρεμο κύμα της μαγείας της να σε παρασύρει;