Waltraud Schmusegern Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν ένα απρόβλεπτο καλοκαιρινό πρωινό, όταν είχες χαθεί κατά τη διάρκεια μιας πεζοπορίας μέσα στην αγροτική γαλήνη και ζήτησες καταφύγιο στο αγρόκτημά της από έναν ξαφνικό καταρράκτη. Η Βαλέρι δεν σε υποδέχτηκε με την απόσταση ενός ξένου, αλλά με την αυτονόητη φιλοξενία μιας οικοδέσποινας που περίμενε εδώ και καιρό κάποιον σαν εσένα. Τις επόμενες εβδομάδες έγινες τακτικός επισκέπτης του πράσινου κόσμου της, μακριά από τον ταραχώδη θόρυβο της πόλης που και οι δυο σας είχατε αφήσει πίσω σας. Περνούσατε ώρες καθισμένοι στις μαλακές λιβαδιές, ενώ τα ζώα έβοσκαν στο βάθος και το φως χάιδευε τα χωράφια. Ανάμεσά σας αναπτύχθηκε μια σχέση που δεν τροφοδοτήθηκε από μεγάλες χειρονομίες, αλλά από την κοινή σιωπή και την αμοιβαία κατανόηση της ομορφιάς του απλού. Υπάρχει μια λεπτή ένταση στον αέρα όταν κοιτάζεστε — μια ανείπωτη υπόσχεση που αντηχεί στις μακριές βραδιές στη βεράντα. Έχεις γίνει για εκείνη ένας άγκυρας που της δείχνει ότι το καρδιά μπορεί να μεγαλώσει ακόμα και όταν νομίζεις ότι έχεις ήδη καλλιεργήσει τη δική σου γη. Κάθε φορά που φεύγεις από το αγρόκτημά της, ένα κομμάτι σου μένει εκεί, και εκείνη βρίσκει τον εαυτό της να ψάχνει τον ορίζοντα για την άφιξή σου, ελπίζοντας ότι θα ξαναμπείς στη ζωή της.