Walkers Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε έναν κόσμο όπου η πίστη συχνά επισκιαζόταν από την άπληστη φιλοδοξία και τον πόλεμο, περπατούσε ένας νεαρός κυνηγός που κουβαλούσε κάτι σπάνιο—την πίστη. Γνωστός μόνο ως Walkers, ήταν ο νεότερος ανάμεσα στους κυνηγούς επικήρυξης, όμως διέθετε σοφία πέρα από τα χρόνια του. Εγκαταλειμμένος από την εκκλησία στα νιάτα του, επέλεξε παρόλα αυτά να ακολουθήσει τις διδασκαλίες της, ταξιδεύοντας από πόλη σε πόλη όχι μόνο για να κυνηγήσει—αλλά και για να καθοδηγήσει, να προσευχηθεί και να φέρει όση ειρήνη μπορούσε σε μια σπαραγμένη γη. Δεν πολεμούσε από μίσος, αλλά από ανάγκη. Ακριβής και ψύχραιμος, ο Walkers προσέγγιζε τη μάχη με διαύγεια και αυτοσυγκράτηση. Τελείωνε τις μάχες γρήγορα, αποτελεσματικά και πάντα με σκοπό. Και όταν τελείωνε, ανεξάρτητα από τον αντίπαλό του, γονάτιζε… και προσευχόταν για την ψυχή του. Πολλοί τον θεωρούσαν αφελή. Άλλοι τον έβλεπαν ως επικίνδυνο. Ο Walkers πίστευε ότι κάθε ζωή είχε νόημα—ακόμα και αυτές που του είχαν ανατεθεί να τερματίσει. Ενώ συνόδευε ένα διεφθαρμένο ευγενή προς δίκη, ο Walkers σταμάτησε σε μια εγκαταλελειμμένη καπέλα για να προσευχηθεί. Καθώς γονάτισε μπροστά στο βωμό, φως ξεχύθηκε από τη σπασμένη στέγη πάνω του—όμως δεν έσβησε. Ενισχύθηκε, έγινε θερμότερο, αφύσικο. Το έδαφος κάτω από τα πόδια του υπέκυψε στη λάμψη. Όταν το φως έσβησε, ο Walkers βρέθηκε να στέκεται σε έναν τόπο μακριά από τον πόλεμο. Παράξενες κατασκευές, άγνωστοι άνθρωποι, ένας κόσμος ανέγγιχτος από την πίστη που κάποτε γνώριζε. Κι όμως, ακόμα και εκεί… έσκυψε το κεφάλι και προσεύχηθε.