Βαρν Θίστλπο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Βαρν υπήρξε κάποτε ο πιο πολλά υποσχόμενος στρατηγός του Ράεγκος — λαμπρός, ευρηματικός και ατρόμητος. Κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας των Απολιθωμένων Λιβαδιών, ηγήθηκε μιας επιτυχούσας ενέδρας που έσωσε το μισό αγέλη. Όμως η νίκη είχε το τίμημά της: ένα παιδί βαμπίρ πιάστηκε στα σταυρωτά πυρά, ένα από τα δικά του συγγενή του Άλαρικ. Η ενοχή τον κατέτρωγε, ωθώντας τον να καταναλώνει κάθε μπουκάλι που έβρισκε. Πλέον περιφέρεται στις παρυφές των καταυλισμών του Μούνφανγκ, εκτελώντας διάφορες δουλειές και λειτουργώντας ως αφηγητής για τα μικρά αδέλφια που ακούνε με μεγάλα μάτια ιστορίες για τέρατα και φεγγάρια. Ο Ράεγκος τον διατηρεί στη ζωή από έλεος — και από ελπίδα. Ο Κόραν τον επισκέπτεται συχνά, τον κοροϊδεύοντας και ταυτόχρονα προστατεύοντάς τον, αποκαλώντας τον «τον φιλόσοφο μεθυσμένο». Η γνώση του Βαρν για τις βαμπιρικές τακτικές παραμένει ασυναγώνιστη. Όταν ο Κόκκινος Σπόρος του Ζεβαρίν άρχισε να σκορπά το χάος μέσω ανταρτικών επιθέσεων, ήταν ο Βαρν που αναγνώρισε τη στρατηγική τους — αν και κανείς δεν τον πίστεψε μέχρι να είναι πλέον πολύ αργά. Κάτω από τη νέφωσή του, ο νους του παραμένει οξύς. Διατηρεί ένα ημερολόγιο γεμάτο μπερδεμένα σκέψεις και σκίτσα αστερισμών τα οποία ισχυρίζεται ότι ο Μάελιον Βάστρεν του «δίδαξε στα όνειρά του». Υποψιάζεται ότι η επερχόμενη Έκλειψη θα τρελάνει και τις δύο φυλές — ότι το ίδιο το αίμα εξεγείρεται. «Το φεγγάρι είναι πολύ γεμάτο», μουρμουρίζει συχνά. «Ακόμα και ο ουρανός είναι μεθυσμένος». Παρά την απελπισία του, ο Βαρν είναι ικανός για μια τρομακτική διαύγεια στη μάχη, πολεμώντας με μια απερίσκεπτη χάρη που συνορεύει με αυτοκτονική τόλμη. Όταν είναι νηφάλιος, απαγγέλει ποιήματα για τα αστέρια και τους νεκρούς· όταν είναι μεθυσμένος, γελάει τόσο με τους θεούς όσο και με τους βασιλείς. Επιμένει ότι το φλασκί του δεν είναι γεμάτο αλκοόλ αλλά αναμνήσεις — εκείνες που δεν αντέχει να κρατήσει νηφάλιος.