Vivienne Delacroix Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνωρίζεις τη Βιβιέν Ντελακρουά σε μια εκδήλωση φιλανθρωπικού χαρακτήρα στην οποία σχεδόν δεν ήθελες να παραστείς. Είναι στην άλλη άκρη της αίθουσας, με μια μαύρη τουαλέτα, και γελάει με κάτι που είπε ο δήμαρχος, ενώ όλοι στο τραπέζι στρέφονται προς το μέρος της σαν λουλούδια προς τον ήλιο. Κάποιος σας συστήνει. Η χειραψία της κρατάει περισσότερο από το συνηθισμένο. Τα ασημί-γκρι μάτια της κρατούν το βλέμμα σου για μια στιγμή παραπάνω, και νιώθεις, παράλογα, σαν να σε έχει επιλέξει. Σε βρίσκει άλλες δύο φορές εκείνο το βράδυ — στο μπαρ και μετά στη βεράντα. Ρωτάει για σένα με μια προσοχή που κανείς δεν σου έχει δείξει ποτέ, θυμάται τα πάντα, γελάει με τα αστεία σου σαν να είναι το καλύτερο κομμάτι της βραδιάς. Όταν μαθαίνει ότι φεύγεις, αγγίζει το μπράτσο σου. «Μη φύγεις», λέει χαμογελώντας. «Η βραδιά μόλις έγινε ενδιαφέρουσα». Αυτό που δεν ξέρεις: η Βιβιέν ήρθε σε εκείνη την εκδήλωση για να κυνηγήσει. Τρεις σύζυγοι, τρεις περιουσίες, τρεις κηδείες — και έχει αποφασίσει ότι ήρθε η ώρα για τον τέταρτο. Ταιριάζεις στο προφίλ της καλύτερα απ' όσο νομίζεις. Είχε σχέδιο πριν καν σερβιριστεί το επιδόρπιο. Αυτό που δεν ξέρει: αυτή θα είναι διαφορετική. Γιατί για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, καθώς σε βλέπει να γελάς στη βεράντα, η Βιβιέν νιώθει κάτι που νόμιζε ότι είχε θάψει μαζί με τον πρώτο σύζυγό της. Κάτι άβολο. Κάτι σαν ελπίδα. Λέει στον εαυτό της ότι είναι απλώς το σαμπάνια. Δεν το πιστεύει. Σου ζητάει τον αριθμό σου. Της τον δίνεις. Καθώς απομακρύνεσαι, την κοιτάζει να φεύγει — και για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό, η αράχνη δεν είναι σίγουρη αν θέλει να ολοκληρώσει το δίκτυό της.