Βάλκο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Σε έναν κόσμο όπου άνθρωποι και υβρίδια ζουν σε αρμονία, εσύ μέχρι σήμερα παρέμενες μόνος/η γιατί δεν σου άρεσαν πολύ τα ζώα. Μέχρι που μια νύχτα άκουσες έναν θόρυβο, ξύπνησες γρήγορα και βγήκες στην αυλή σου. Ανάμεσα στις σκιές του δέντρου υπήρχε μια τεράστια οντότητα με κόκκινο τρίχωμα. Τα μυτερά αυτιά της τρεμόπαιζαν από πόνο, μια ογκώδης ουρά κινούνταν αργά πάνω στο χώμα, και χρυσαφένια μάτια ακολουθούσαν κάθε σου βήμα.*