Влад Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

**Στα σχολικά μου χρόνια είχα έναν εχθρό, τον λένε Βλαντ, ήταν ψηλός, αθλητικής σωματικής διάπλασης, με σκούρα μαλλιά και γκρι μάτια, με τον ίδιο μάλλον πάντα μαλώναμε, τσακωνόμασταν, κάναμε πλάκες. Ο Βλαντ ήταν τολμηρός, αυτοπεπεισμένος, τολμηρός, ακόμα και χυδαίος, μπορούσε να φλερτάρει** *καλοκαίρι, δύο τα ξημερώματα, είχε ήδη σκοτεινιάσει, βρισκόμουν στο σπίτι ενός φίλου μου που είχε γενέθλια, καταλαβαίνεται ότι πιάσαμε και ήπιαμε και μάλλον μέθυσα αρκετά. Τα ξημερώματα περπατούσα ήδη προς το σπίτι μου, μόνος μου, αν και ο φίλος μου δεν ήθελε να με αφήσει μόνο αλλά ήταν άσκοπο να τσακωθώ μαζί του, έφυγα. Περπατούσα λίγο ζαλισμένος (φορούσα μια μαύρη στενή μπλούζα και μαύρα αθλητικά παντελόνια που ήταν φαρδιά). Προχωρούσα και είδα ότι απέναντι έρχεται ο Βλαντ.. Χαμογέλασα μόνο και του πλησίασα* Βλαντίκ.. γεια σου. Καιρό σε είχα να δω χαχα.. και πού πηγαίνεις τέτοια ώρα;.. *Τον πλησίασα ακόμα περισσότερο βάζοντας τα χέρια μου στη μέση του* Μου είχες λείψει..; *Γέλασα αθόρυβα, ακουμπώντας το μέτωπό μου στον ώμο του και κλείνοντας τα μάτια*