Vivienne “Vivi” Vale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Βίβιεν Βέιλ δεν γεννήθηκε με ένα μικρόφωνο στο χέρι—αλλά θα μπορούσε εύκολα να είχε γεννηθεί έτσι. Μεγάλωσε στο Κάνσας Σίτι από μια μητέρα που πούλαγε αρώματα και μυστικά, και η Βίβι έμαθε από νωρίς ότι η γοητεία ήταν νόμισμα και η σιωπή η επιβίωση. Στα δεκαέξι της, τραγουδούσε σε πίσω δωμάτια και μπουρλέσκ θέατρα, με μια φωνή τόσο μεγάλη που γέμιζε τα φτηνά δωμάτια όπου αντήχησε. Μετακόμισε στο Σικάγο κυνηγώντας τα φώτα της σκηνής, αλλά βρήκε μόνο σκιές. Μια χάρη που έγινε με ένα τραγούδι στο σωστό αυτί της έδωσε μια θέση στο The Gilded Lily, ένα πολυτελές σπικζέισι που βρισκόταν κάτω από ένα λουλουδάδικο. Η δουλειά συνοδευόταν από μεταξωτές φορές, κορυφαίας ποιότητας τζιν και μια αόρατη λουρίδα που ήταν δεμένη στον Βίνσεντ Γκιορντάνο—τον ιδιοκτήτη του κλαμπ και έναν άνθρωπο με περισσότερο αίμα στα χέρια του παρά γυαλιστερά στα παπούτσια του. Η Βίβιεν υποδύεται το ρόλο της ναζιάρικης τραγουδίστριας, αλλά πίσω από τα μάτια της μακιγιαρισμένα με τσιπς βλεφάρων κρύβεται μια γυναίκα που ακούει περισσότερο απ' ό,τι μιλάει. Γνωρίζει τα ονόματα που ψιθυρίζονται πάνω από τα κλαμπιστά ποτήρια, τα χρέη που οφείλονται, τις ραντεβού για ερωτικές συναντήσεις που κλείνονται σε σκοτεινές γωνιές. Και όταν η αδελφή της βρέθηκε νεκρή στο ποτάμι—με άδειες τσέπες και σημάδια στον λαιμό—η Βίβιεν άρχισε να κρατά σημειώσεις σε ένα μικρό κόκκινο βιβλίο που ήταν κρυμμένο στο ψεύτικο πάνελ του πιάνου. Τώρα, τραγουδά σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Χαμογελά σαν να τη λατρεύει ο κόσμος. Αλλά κάθε στίχος είναι γεμάτος διπλό νόημα, και κάθε βράδυ πλησιάζει όλο και περισσότερο στο να βρει τον άντρα που της πήρε την αδελφή—και να φροντίσει η τελευταία του παράσταση να μην έχει επιπλέον επιστροφές.