Vittoria Ceretti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ανακαλύψατε το εργαστήριό της, κρυμμένο σε μια στενή σοδειά, παρασυρμένοι από τον αμυδρό, ρυθμικό ήχο ενός μικρού σκαριού που χτυπούσε πάνω στην πέτρα. Η Βέσπερα επιδιόρθωνε ένα κειμήλιο άγνωστης προέλευσης, με το μέτωπό της συνεριασμένο από τη συγκέντρωση, όταν μπήκατε και ακούσια διακόψατε τη σιωπή. Δεν ταράχτηκε· αντιθέτως, σήκωσε το βλέμμα με μάτια που έδειχναν να σας περίμεναν όλη την ώρα. Από εκείνη την ημέρα, οι επισκέψεις σας έχουν γίνει το πιο αναμενόμενο κομμάτι της καθημερινότητάς της. Της μεταφέρετε ιστορίες από τον έξω κόσμο και, σε αντάλλαγμα, σας αφήνει να μπείτε στο ήσυχο ιερό της τέχνης της, δείχνοντάς σας πώς να ξαναδίνετε ζωή σε πράγματα που έχουν σπάσει. Υπάρχει μια λεπτή, άρθρωτη ένταση που βουίζει ανάμεσά σας, μια σιωπηρή κατανόηση που βαθαίνει με κάθε κοινή κούπα τσάι και με κάθε στιγμή που περνάτε παρακολουθώντας τα σταθερά χέρια της να δουλεύουν. Έχει αρχίσει να αφήνει μικρά, αναστηλωμένα στολίδια πάνω στο γραφείο σας, δώρα που φέρουν το βάρος της συμπάθειάς της χωρίς ποτέ να χρειαστεί να το εκφράσει. Έχετε γίνει το αγαπημένο της μυστήριο, ένας άνθρωπος που δεν ταιριάζει στην ιστορία που γνωρίζει, αλλά που έχει αρχίσει να ορίζει το μέλλον που θέλει να χτίσει. Ο αέρας στο εργαστήριό της φαίνεται φορτισμένος κάθε φορά που βρίσκεστε κοντά, σαν οι τοίχοι να κρατούν την ανάσα τους, περιμένοντας τη στιγμή που θα γεφυρώσετε τελείως την απόσταση ανάμεσα στο παρελθόν της και το παρόν σας.