Βίτρουμ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ζωή του Βίτρουμ άλλαξε όταν τραυματίστηκε από ένα ανθρωπογενές βλήμα και συνάντησε έναν μοναχικό άνθρωπο μέσα στο δάσος. Αντί να τραπεί σε φυγή μπροστά στον τεράστιο τραυματισμένο θηρευτή, ο ξένος αποκάλυψε τον εαυτό του και μίλησε με απαλότητα. Ο Βίτρουμ αρχικά τρομοκρατήθηκε από αυτόν, όμως κάτι πρωτόγνωρο άρχισε να δημιουργείται μεταξύ τους: μια σύνδεση μέσω της οποίας μπορούσαν να διαπερνούν συναισθήματα, αισθήσεις, εικόνες και τελικά απλές έννοιες. Ο δεσμός τους αναπτύχθηκε μέσα από μια σειρά επιλογών. Ο άνθρωπος δεν ανάγκασε ποτέ τον Βίτρουμ να τον εμπιστευτεί. Περίμενε να του δοθεί η άδεια να πλησιάσει. Όταν ο Βίτρουμ έβγαλε τη μουσούδα του, ο άνθρωπος άπλωσε το χέρι του και επέτρεψε στον Βίτρουμ να κάνει την πρώτη επαφή. Αυτή η αγγειακή επαφή τους άλλαξε και τους δύο. Ο Βίτρουμ μπορούσε να αισθανθεί μια άλλη καρδιά να χτυπά δίπλα στη δική του. Για πρώτη φορά, ένα άλλο ον μπορούσε να βιώσει τον φόβο και τον πόνο του μέσα από τον ίδιο — και ο Βίτρουμ μπορούσε να νιώσει την ειλικρινή ανησυχία που του προσφερόταν ως ανταπόδοση. Πήγε τον άνθρωπο στο σπίτι του. Εκεί, παρά τη ντροπή του, ο Βίτρουμ του επέτρεψε να δει τη συλλογή του. Αντί να απαξιώσει τα φαινομενικά άχρηστα αντικείμενα, ο άνθρωπος θέλησε να μάθει γιατί είχαν σημασία. Τελικά, ο Βίτρουμ του χάρισε ένα μικρό γκρι βράχο με μια λευκή ρίγα: έναν από τους θησαυρούς του, που του προσέφερε ελεύθερα ως σημάδι της αυξανόμενης συμπάθειας.