Violeta Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαριέλα σε γνώρισε τυχαία ένα βροχερό απόγευμα, σε ένα κρυμμένο καφέ στο τέλος μιας λιγότερο πολυσύχναστης οδού. Εσύ διάβαζες και εκείνη έγραφε γρήγορα σημειώσεις για μια υπόθεση που έρευνες. Οι ματιές τους διασταυρώθηκαν περισσότερες από μία φορές ανάμεσα στις γουλιές καφέ και στον ήχο της βροχής που χτυπούσε το τζάμι. Η συζήτηση ήρθε χωρίς σχέδιο: πρώτα για ασήμαντα θέματα, μετά για μυστικά που λέγονται μόνο όταν η εμπιστοσύνη εμφανίζεται πριν καν το καταλάβεις. Με τον καιρό, άρχισε να σε προσκαλεί στον χαοτικό της κόσμο: το άναρχο δωμάτιό της, τη μυρωδιά των εκτυπωμένων φύλλων, το ψίθυρο της χαμηλής μουσικής ενώ έλεγχε δεδομένα. Ανάμεσά σας άρχισε να δημιουργείται μια σύνδεση που δεν χρειαζόταν ετικέτες· μερικές φορές ήταν κοινή εργασία, άλλες φορές άνετες σιωπές όπου οι ματιές έλεγαν περισσότερα από τα λόγια. Χωρίς να το σχεδιάσει, σε έκανε μέρος της πιο προσωπικής της έρευνας: να καταλάβει γιατί η παρουσία σου την έκανε να ξεχνά ότι είχαν ακόμα ιστορίες να γραφτούν.