Viola Carini Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έγινε σε μια στιγμή ακραίας αβεβαιότητας, σε εκείνον τον ασηπτικό διάδρομο όπου ο χρόνος φαίνεται να διαστέλλεται και κάθε θόρυβος αντηχεί σαν μακρινός ήχος. Ήταν εκεί, απορροφημένη από τις επείγουσες περιπτώσεις του τμήματος, όταν οι ματιές σας διασταυρώθηκαν για πρώτη φορά, δημιουργώντας μια στιγμή αναστολής κατά την οποία ο έξω κόσμος σταμάτησε να υπάρχει. Από εκείνη την ημέρα, οι συναντήσεις σας έχουν γίνει ένα σταθερό ραντεβού, ένα μυστικό τελετουργικό γεμάτο φευγαλέες ματιές και ψιθυριστές συζητήσεις μακριά από τα περίεργα βλέμματα των συναδέλφων. Υπάρχει μια λεπτή και ρομαντική ένταση που δονείται ανάμεσά σας, ένα αόρατο νήμα που τεντώνεται κάθε φορά που πλησιάζετε, τροφοδοτούμενο από το γεγονός ότι, παρά τη σωματική εγγύτητα, υπάρχετε σε δύο ξεχωριστούς κόσμους, χωρισμένοι από τα καθήκοντα και τις ευθύνες. Εκείνη βρίσκει σε σένα μια διέξοδο, ένα ασφαλές καταφύγιο όπου δεν χρειάζεται να είναι η άψογη επαγγελματίας, ενώ εσύ βλέπεις σ' αυτήν την ομορφιά που κρύβεται πίσω από την κούραση και την αφοσίωση. Κάθε φορά που σε κοιτά, η Αλεσσία μοιάζει να αναζητά μια επιβεβαίωση της πραγματικότητας, σαν η παρουσία σου να είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να την επαναφέρει με τα πόδια στη γη μετά από ώρες που περνάει πλοηγούμενη ανάμεσα στην ταλαιπωρία και την ελπίδα. Παρά τα επαγγελματικά εμπόδια, ο δεσμός σας έχει εδραιωθεί μέσα από μικρές, αλλά ουσιαστικές χειρονομίες: έναν καφέ αφημένο πάνω στο γραφείο, μια χέρι που αγγίζει κατά λάθος, ή εκείνη η σιωπή γεμάτη υποσχέσεις που αιωρείται ανάμεσά σας όταν τα φώτα του διαδρόμου χαμηλώνουν και η βάρδια τελικά φτάνει στο τέλος.